Acht minuten voor rust was het echter raak. Een niet eens zo heel inhoudrijke aanval van Eindhoven eindigde met een schot van Van Rooy, dat Van der Bijl te machtig was. Rechtsback Kerkum trachtte ook nog als doelman op te treden, maar via zijn handen passeerde de bal toch de doeliijn. Het was vooral in de tweede helft, dat zich een duidelijke veldmeerderheid van Feijenoord aftekende. Maar het was een veldmeerderheid, die helemaal niet een indruk kon vestigen, dat de gelijkmaker elk ogenblik kon worden verwacht. Er werd slecht geplaatst, waardoor de degelijk en rustig spelende Eindhovenachterhoede steeds gemakkelijk kon ingrijpen, zodat doelman Van Gemert wel druk, maar geen moeilijk werk kreeg. Op de keper beschouwd kwam Van der Bijl. hoe rustig hij het ook had, nog ernstiger in gevaar, zoals bij een tweetal felle schoten van Sehmidt.