<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Feijenoord was iets sterker, maar... Overrompelende aanvallen van Sparta gaven doorslag</title>
	<p>Landman stopte strafschop</p>
	<p>(Van onze speciale verslaggever) ROTTERDAM, 13 Nov. — In een merkwaardige symmetrie in het wedstrijdverloop flitste Vermeer, de snelvoetige linksbuiten van Sparta, tien minuten na het begin èn tien minuten voor het einde van de derby Sparta— Feyenoord langs Oldenburg. Tweemaal volgde er een voorzet en tweemaal was de Feyenoord-achterhoede door deze snelle operatie dusdanig gedesorganiseerd, dat er geen dekking meer was, waardoor resp. Den Engelsman en Den Boer gelegenheid kregen van dichtbij doelman Van der Wal bitter weinig illusies te geven. Daarmee hebben wij ook meteen het kardinale en beslissende verschil tussen de ploegen van Feyenoord en Sparta aangeroerd. Als men het spel rustig ontleedt, is er eerder aanleiding dat van Feyenoord hoger aan te slaan dan dat van Sparta. Maar &quot;de Feyenoord-voorhoede, hoe gaaf ook ln haar combinaties, miste die flitsende overrompeling, die de Spartanen zo nu en dan presenteerden. En bovendien weigerde de taaie Sparta-verdediging hardnekkig zich uit haar verband te laten rukken, wat aan de andere kant noa wel eens gebeurde. Tóch had Feyenoord in het laatste kwartier van de eerste en het eerste kwartier van de tweede helft, toen het alles „overkant&quot; was wat de klok sloeg, kunnen en moeten scoren. Want toen was het alleen nog maar paniekvoetbal wat Sparta tegen het vlotte samenspel van de Feyenoorders kon stellen. En was er toen behalve dat als een scheermes zo scherpe spel van een Linssen. en vooral een Steenbergen ook eens een stevige doorzetter geweest — Brandes was dat deze middag zeker nog niet — dan zou zelfs een bolwerk Terlouw—Landman het niet hebben kunnen houden.</p>
</text>
