(Van onze speciale verslaggever). AMSTERDAM, 21 Maart. — Mat en loom had Feijenoord ln de eerste heltt het hoofd geboden aan een van energie tintelend EDO. De traditie van zoveel roemruchte voetbalgeneraties,~ die kampioenschappen wisten te veroveren, kon de Rotterdammers niet inspireren.. Zij grepen naar de kroon, schuchter en aarzelend. Met korte passes en mathematisch driehoeksspel. Het geliefkoosde wapen van Feijenoord. Maar EDO greep met forse, begerige hand. Een hand, die nooit beefde en nooit weifelde. Twintig minuten na het begin had Schijvenaar, na met veldheersblik de stellingen geschouwd te hebben, de bal in de Feijenoord-verdediging gepriemd, waar mldvoor Roodselaar de kogel met hot hoofd langs v. d. Bijl doorzond. En tien minuten later schoof dezelfde Rooilselaar een voorzet van Spek langs wankelende verdedigers in het net. Twee— nul. Wat kon Feijenoord anders doen, dan wanhopig gaan stormlopen tegen de muur, gevormd door vier öuwrlkbaren: Schijvenaar, Lasschuit, Kavpes en Odenthal? Een muur bovendiei.., dio ais het nodig was, door alle andere strijders versterkt werd. Feijenoord vocht goed en moedig in de tweede helft. Een heel enkele maal zelfs werd Schijvenaar door de branding overspoeld. Eén maal vocht de gehele Feijenoord-voorhoede zich langs Wille. Maar de ltr >on was voor EDO en zij paste deze vastberaden ploeg wonderwel.

De Vroet scoorde tegengoal

De zestig duizend toeschouwers hadden geen tien minuten nodig gehad om te ervaren, dat de EDO-harmonica perfect werkte. De gehele Haarlemse ploeg rekte, zich uit, zodra de gevaarlijke Spek en de felle Steendam de Feijenoord-verdediging in de flanken aan'astten. De muur-van-<vier verplaatste zich en zette gewicht bij, zodat midvoor Roodselaar — de speerpunt — met volle kracht kon toestoten. En tussen deze linies opereerde midhalf Schildwacht, de eenzame, als een verbeten guerilla-strijr der. Maar een aanvallend Feijenoord vond steeds de gecomprimeerde kracht van bijna geheel EDO op zijn weg. De Feijenoorders kwamen vóór rust nooit tot een schot, zelden tot een charge. Maar het Stadion had gehuiverd of van verwachting gezinderd — al naar gezindheid — toen Feijenoprd's doelman v. d. Bijl met fraaie zweefsprongen of gedurfde rushes het gevaar te gemoet was gesneld. Het gevaar. Want v. d. Heide mocht dan, met machtige halen, de klok van routine en zelfbewustheid doen slaan, rechtsbuiten Spek werd sneller en sneller, midvoor Roodselaar steeds gevaarlijker. Dat héél Feijenoord terugtrok op de laatste linie, toen Schijvenaar in het middenveld zijn aanloop nam voor een vrije strap mocht niet baten. Roodselaar sprong hoger dan Kroon en de EDO-er zwiepte de bal in het net (1—0).