KROON GAF WIMMERS GEEN KANSEN (Van onze sportredacteur.) BLAUW-WIT heeft Woensdagavond na haar 7—1zege op de Chinezen optimistische verwachtingen doen ontstaan ten aanzien van de competitie -ontmoeting tegen Feijenoord. De gehele aanval scheen aan prMucuviteit gewonnen te hebben. Maar de Rotterdammers zijn niet de Chinezen van Nederland gebleken en hebben de verwachtingen van blauwwitte ploeg en supporters op gedecideerde wijze de bodem ingeslagen. Met 5—-1 zijn de Amsterdammers in het Olympisch Stadion ten aanschouwe van naar schatting 20.000 bezoekers geklopt op een wijze, die geen twijfel liet. Behalve dan natuurlek aan de «chotvaardigheid van haar voorhoede hebben de Rotterdammers dit goede resultaat te danken aan de uitmuntende verdediging, inzonderheid van de backs v. d. Heide en Oldenburg, plus spil Kroon, welk trio een groot deel van de strijd de hoofdstedelijke attaque in bedwang hield Hier bleek de lengte van spelers als Wildschut, v. Wijngaarden en Wimmers een groot nadeel tegen de langere verdedigers. die hun „reach" met koppen terdege uitbuitten. Wimmers, de goalgetter van Woensdagavond 1.1., werd door de latige stopperspil Kroon volkomen uitgeschakeld en de Blauw-Witter heeft in de gehele ontmoeting geen behoorlijk schot kunnen lossen. Daartegenover kwamen de Rotterdammers ici het tweede deel van de eerste helft behoorlijk los en toen er eenmaal wat gang in de aanval der Maasstadbewoners zat volgden de doelpunten, ondanks de aanvankelijke tegenstand van Van Raalte, die overigens niet vlekkeloos zijn doel heeft verdedigd. Gelijkopgaand begin ZO in het begin had het er niets van weg, dat de Feijenoorders een grote zege zouden behalen. Na het verrassende begin met open kansen voor Brandes en Wimmers scheen Blauw-Wit technisch op dreef te geraken en vlotte het aardig

al drongen de hoofdstedelingen niet altijd tot het doel van Bijl door. In die eerste twintig minuten zou men van een gelijk opgaande wedstryd kunnen spreken. De schotkracht van de Rotterdammers brak evenwel daarna los en de rechtsbinnen van Feijenoord, Rijshouwer, loste na 25 minuten een keiharde kogel op kniehoogte, van waaruit Van Raalte de bal schitterend uit zijn doel hield. Toch was het uitstel van executie, want de gasten namen hand over hand het initiatief en de ■wedstrijd was 32 minuten oud, toen dezelfde Rotterdammer de meerderheid van Feijenoord tot uiting bracht (0—1). Nog geen drie minuten later stormde linksbuiten Van Kilsdonk naar binnen en een snel, hard diagonaal schot (misschien niet volkomen onhoudbaar) trof andermaal doel (0—21. De twee doelpunten spoorden Blauw-Wit tot groter krachtsinspanning aan en inderdaad volgden goede, vinnige aanvallen, die echter op de hechte verdediging van Feijenoord strandden. .Met een 2—0 voorsprong van Feijen«>ord ging aldus de rust in. Blauw Wit gaf hoop niet op E Amsterdammers begonnen vol moed aan de tweede helft. De achterstand was niet van een dusdanig kaliber, dat alle hoop op een goed resultaat moest worden opgegeven. Toen Van Munster, de snelle rechtsbuiten van de Rotterdammers, evenwel na een goed geplaatste kopbal van Brandes het nadelig saldo verhoogde (0—3) begon het er voor de Amsterdammers toch wel angstig uit te zien. Een fortuinlijk tegenpunt na een vrije schop wegens hands scheen de Blauw-Wit-burger weer moed te geven en Wildschut had bijna succes met een laag schot in de hoek. Feijenoord gaf het initiatief echter niet priis en bleef in het veld technisch de beste ploeg, al kwam het in D

deze ontmoeting niet tot een zeer hoog peil. Wat er echter vertoond werd was beiderzijds zonder meer behoorlijk. Loosman ontpopte zich in de aanval van de gastheren als een schutter met een onverwacht schot, waarvan Bijl een proeve kreeg twintig minuten voor tijd. Bij een mindere klasse doelverdediger dan Bijl (deze knaap is waarlijk niet zonder talenten of hij moet een uitgooier gehad hebben) zou de loze Loosman zeker succes gehad hebben. De Rotterdamse doelwachter dook echter bliksemsnel naar het leer en drukte dit voor de l(jn tegen de grond. Een kwartier voor het slot leverde de snelle rechtsbuiten Van Munster een knap staaltje voetbalkunst. Handig wipte hij de bal vlak voor doel over een tegenstander heen, ving het leer weer op en kogelde linea recta onhoudbaar in. Daarmee was de stand op 1—4 gebracht. Nog deed Blauw-Wit haar best, maar toen Brandes met een kopbal na een hoekschop de score nog ongunstiger had gemaakt (J—5) bleef verder slechts het wachten op het slotsignaal van scheidsrechter Van der Meer, die de touwtjes volkomen in handen had en eenmaal aanvoerder De Vroet (die tussen twee haakjes naar mijn smaak in het Ned. elftal doortastender speelt dan in zijn eigen ploeg) verzocht, Vrauwdeunt een tikje in toom te houden.

EEN TYPISCH SPELMOMENT voor het doel van Blauw-Wit in haar minder fortuinlijke strijd tegen het productieve Feyenoord.