EINDHOVEN 1 juni. Frans Rutten was al een half uur mee inde verdediging gehaald om daar Beenen, Vander Hart, Munsters, Custers en iviommertz bijstand te verlenen in net streven om de U—o stand als eindprodukt van deze wedstrijd te Benouden, toen net twee minuten voor tijd de voor PSV spelende Kerkradenaar Gerard Hoenen met een onhoudbaar schot Vogels kon kloppen: X—o. Daarmee was de zaak wel bekeken en daar al bekend was dat Sparta had verloren en MVV-Feijenoord een puntje afhandig had gemaakt, was er vreugde in het PSVkamp. De supporters konden eenvoudig niet meer op hun plaatsen blijven zitten. Ze holden het veld op en de arme Hoenen werd gewoon onder de voet gelopen. Slechts met veel moeite kon het veld weer ontruimd worden en zette scheidsrechter Van den Berg de strijd voort. Voor Fortuna ’54 was dit natuurlijk een teleurstelling en vooral doelman Vogels, die voordien al zovele malen praktisch onhoudbare schoten van Hoenen had gekeerd, behoeft het zich niet aan te trekken. De schuiver van Hoenen was nu eenmaal onhoudbaar. Maar a>ls contrast mag ook gezegd worden dat iedereen Gerard Hoenen deze treffer eigenlijk wel graag gunde. Wat deze jonge knaap met zijn uitgebreid voetbalrepertoire vooral na de rust heeft gepresteerd, grenst aan 'het ongelofelijke. Men begreep zo langzamerhand 'bij PSV wel dat, als er een doelpunt zou komen, dat door Hoenen gescoord zou moeten worden. Door zijn beweeglijkheid en grote strijdlust was hij voor de Fortuna-verdedigers ongrijpbaar. Beenen, Vander Hart en Custers wisten Van Tilburg, Vander Kuil en Kerkhoffs wel de 'boeien om te doen, maar Hoenen 'beschikte over zoveel energie, dat men hem overal zou moeten opzoeken. En dat kon geen enkele Fortunaspeler opbrengen. Dat was menselijk gezien ook wel teveel gevraagd. Opvallend was dan ook dat de schoten, die Vogels tot ware ingrepen dwongen, van de voet van Hoenen kwamen. De overige PSV’ers kwamen immers zover niet. Inde eerste helft was alles naast. Bij de eerste aanvallen werden Bals en Vogels door respectievelijk Pfeiffer en Kerkhoffs op de proef gesteld en daarna schoten achtereenvolgens: Kerkhoffs, Hoenen, Rutten, P. Custers, Pfeiffer, Giesen, Vander Kuil, Custers, Hoenen, Kerkhoffs, Van Tilburg, Rutten en Hoenen over of naast. Vogels moest eenmaal een kogel van Vander Kuil keren en Bals deed dat op een kopstoot van ■ Kohn. Geleense muur Na de rustwas het aantal schoten duidelijk minder. Men trachtte meer door combineren tot resultaat te komen. Voor Fortuna '54 werd het lastiger omdat Rutten niet meer naar voren kwam en ook Bierre Custers en Pfeiffer dikwijls defensief gingen spelen, waardoor Wiersma c.s. tijd voldoende kregen om op te ruimen en.... aan de andere kant liepen de PSV’ers zich te pletter op de Geleense muur. Mooier werd het er niet door, maar Fortuna ’54 wilde heel duidelijk de o—o0—0 handhaven. Het ging zelfs al een kwartier voor tijd het spel bevriezen. Het was in deze periode dat Gerard Hoenen tot zijn grootse daden kwam. Vogels moest zowel naar de rechter- als linkerhoek duiken om zijn schoten uit zijn heiligdom te ranselen. Vogels deed het voortreffelijk. Dat was kwaliteits-doelmanswerk. Maar toen kort voor het einde alles en iedereen weer voor het Geleense doel. stond, vuurde hij nog zo’n enorme schuiver tussen een woud van spelers door naar de uiterste hoek en daarop had Vogels dan geen antwoord: I—o. Jammer voor Fortuna ’54, maar zeker ook verdiend voor Hoenen, die in deze wedstrijd een persoonlijke glorie kan en mag zien. PSV: Bals, Heerschop en'Renders, Bartels, Wiersma en Pijs, Giesen, Van der Kuil, Van Tilburg, Kerkhoffs en Hoenen. Fortuna ’54: Vogels. H. – Custers en Mommertz, Beenen, Vander Hart en Munsters, Dormans, P. Custers, Rutten, Pfeiffer en Kohn. PSV-Fortuna ’54 I—o (0—0) 89 Hoenen I—o. Scheidsrechter Vander Berg. Toeschouwers: 13.000. Feijenoord won oninteressante strijd: 2-1 Bijna veertig minuten lang leverden Feyenoord en Fortuna een strijd waarbij men biykbaar was vergeten, dat het bij voetbal om het maken van doelpunten is begonnen. Een ongeïnteresseerde strijd in laag tempo, waarbij de beste staaltjes voetbal op het middenveld gebeurden. De treffer van Vander Gijp kwam op een bijzonder onverwacht moment. Feijenoord begon de tweede helft met wat meer aanvalslust en Kruiver die .tweemaal achter elkaar de paal op dezelfde plek trof, slaagde in zijn volgende poging om de thuisclub veilig te ste.llen. Want in het steriele Limburgse aanvalsspel school weinig gevaar. Het beste schot kwam typerend genoeg van linkshalf Munsters en de gevaarlijkste val voor Pie'ters Graafland was de hoge terugspeelbal van Veldhoen. Onoplettendheid bood Custers de kans om die einstand op 2—l te bepalen. Vermelding verdiede lat tikte en een schot van Horvan der Gijp, die Vogels mooi over de lat tikte en een schot van Dordijk, dat door de paal werd gekeerd. Feijenoord – Fortuna '54 2—l (1—0). 19 Vander Gijp I—o, 68 Kruiver 2—o, 80 P. Custers 2—l. Scheidsrechter Martens, Toeschouwers 24.000. Feijenoord: Pieters Graafland. Romijen, Veldhoen. Kreyermaat, Kraay en Klaassens. Hordijk, Kruiver, Van der Gijp, Bennaars en Moulijn. Fortuna ’54: Vogels. H. Custers en Mommertz. Notermans, Vander Hart en Munsters. Quadakkers, Beenen, Kohn, Pfeiffer en P. Custers.