(Van— een speciale verslaggever) Feyenoord heeft opnieuw zijn kwaliteiten getoond, maar toch is er in de tweede helft van de revanche-thuiswedstrijd tegen Rapid maar weinig van de wonderglans van het Rotterdamse sterrenteam over gebleven. Die tweede helft was namelijk wel zeer sterk voor de Limburgers, die met de kanthalves Coerver en Schaffrath en de binnenspelers Janssen en Bisschops een ijzeren regiem over het middenveld uitoefenden en vandaar herhaaldelijk de zwakke plek in Feyenoords defensie aftastten. , Die zwakke plek was er: invallerrechtsback Kooien; en daardoor speelde de gehele Rotterdamse verdediging, stopper Kerkum en keeper Van der Bijl Incluis, opmerkelijk onrustig. Zó onrustig, dat twee onbeheerste cornertrappen van Kooien en Kerkum bijna ' evenveel doelpunten hebben opgeleverd! Alleen linksback Osterholt speelde een uitstekende partij, maar dat was niet genoeg. Steenbergen en Bak moesten dus herhaaldelijk die verdediging assisteren, terwijl de binnenspelers Bosselaar en Schouten genoodzaakt waren om ver op eigen helft terug te komen teneinde daar nog wat speelbare ballen op te halen. Het gevolg daarvan was weer, dat Feyenoords dubbele middenvoor werd gehalveerd, en Cor van der Gijp, die nu in z'n eentje overbleef, speelde aanzienlijk minder „gretig' dan bij zijn entree van verleden week en had tegen de harde stopper Smeets weinig succes. Zo was die tweede helft, behoudens enkele gevaarlijke Rotterdamse uitvallen, bijna geheel voor Rapid (corners 6-1), maar de Heerlense voorhoede had te veel tijd nodig om doelrijpe kansen behoorlijk af te werken, Van Melis joeg een opgelegde kans vlak voor een open doel hoog over, een directe vrije trap van Coerver sprong van de lat terug en voor het overige wisten Osterholt en Steenbergen steeds nog op het nippertje de bressen te dichten. En dus nul doelpunten voor Rapid. Feyenoord had nog juist voordat het Rapid-overwicht losbarstte, in de eerste minuut na de rust nog gauw een tweede doelpunt gescoord, toen invallerrechtsbuiten Den Bleijker door een misser van Mommertz vrij kwam en ineens inschoot. Dat was 2-0 en op dat moment wel verdiend. Want op hein beurt hadden de in het blauw gestoken Rotterdammers in de eerste helft gedomineerd. Zo geraffineerd was de opzet van de aanvallen, die toen op Cox' doel aanrolden, dat Rapid alleen maar aan verdedigen toekwam (en toen was de cornerverhouding 8-3). Na een oppermachtig Feyenoord-kwartier scoorde Den Bleijker het eerste doelpunt, aldus de basis leggend voor een overwinning die hij onmiddellijk na de pauze zelf consolideerde.