(Van een speciale verslaggever) E ROOD-WIT geblokte Rotterdammers hebben revanche ge-Dnomen voor de verleden jaar geleden smadelijke (5-1) nederlaag tegen Eindhoven. Dit hebben de Feyenoorders zeker niet te danken aan een technisch of tactisch overwicht, maar wel aan hun groter enthousiasme en hun onbreekbare wil om te winnen. En dit laatste ontbrak bij de thuisclub volkomen. Er werd aan die zijde meermalen vlot en aantrekkelijk gecombineerd, maar de afwerking van de aanvallen was zo slordig en zo onintelligent dat de Rotterdamse verdediging nauwelijks voor puzzles kwam te staan en als ze er al waren, dan bleken Van de Korput en zijn mannen sterk genoeg om ze op te lossen. De kleine actieve Feyenoord-midvoor van Munster zwoegde als een paard, maar hij moest in de lage Eindhoven-spil van Tuyl toch meestal zijn meerdere erkennen; trouwens de voorhoede van de bezoekers maakte in haar geheel geen sterke indruk, evenmin trouwens als die van Eindhoven, die zich steeds vastliep in de Rotterdamse verdediging en die de meeste aanvallen zag mislukken door het bijna ongelooflijk slechte en slordige plaatsen.

Het laatste kwartier van de wedstrijd moest de Feijenoord-verdediging het zonder haar spil F. Blankemeij er doen, maar Hoek toonde zich een waardig remplacant juist in de laatste phase van de strijd toen zowat alles wat blauw-wit droeg mee ten aanval trok. Voor de rust waren er over enr weer wel enkele kansen geweest, maar de beide aanvalslinies laboreerden allebei aan hetzelfde euvel: slecht plaatsen, waardoor de defensies steeds met succes en zelfs zonder veel moeite konden ingrijpen. De eerste minuut van de tweede helft bracht Eindhoven een kans: de omhaal van Louwers kon doelman Van der Bijl nog maar juist corner tippen. Het typeert de onproductivieit van de voorhoeden wel, dat het beslissende doelpunt werd gemaakt door een halfspeler: de goed meegekomen rechtshalf • van Feijenoord Van den Engel kopte een scherpe voorzet van de naar links gezwenkte Den Bleyker ineens en onhoudbaar in. Er was toen zestien minuten gespeeld. De bezoekers bleven sterker: een harde kogel van Van der Heide ketste tegen 'de paal en tijdens een minutenlange worsteling voor het Eindhoven-doel waarbij de bal tegen paal en lat stuitte kon de op de grond liggende doelman de bal nog juist voor de doellijn weg. grabbelen. In het laatste slotoffensief waarin ook spil Van Tuyl mee naar voren trok, kwam het Feijenoord-doel wel onder druk te staan maar de roodwitten hielden het hoofd koel en namen zo de verdiende overwinning mee naar de Maasstad.