(Van een speciale verslaggever) FEIJENOORD's EERSTE THUISWEDSTRIJD, in de nieuwe competitie leverde de hoogste score van de dag op! Maar de circa 15.000 toeschouwers (wat voor het Stadion altijd nog maar een bescheiden aantal is ) hebben maar met weinig enthousiasme gejuicht voor deze 7-1 monster-zege op D. H. C. Daarvoor werd er namelijk lang niet goed genoeg gevoetbald en was met name de „tegenstand" te zwak. Zoals D. H. C. deze middag speelde, zijn de Delftenaren geen partij meer voor de doorsnee eerste-klasser. Het ontbreekt hen aan vrijwel alles wat in het moderne top-spel (alles volgens de zeer matige vaderlandse begrippen, sinds Helsinki bewezen heeft welk een enorm verschil er ligt tussen „Wereldvoetbal" en het spelletje waaraan wij in Nederland gewoon zijn) vereist wordt. Alleen aan de goede wil ontbreekt het hen niet, al wordt de ijver niet altijd beheerst aangewend, hetgeen een paar onnodige ongelukjes en vervelende voorvalletjes tot gevolg had.

D.H.C. maakte een povere indruk Edoch, met vlijt alleen bereikt men niet veel. En al zal DHC nog wel eens een incidentele overwinning boeken, zoals verleden week tegen Limburgia bijvoorbeeld, de groenzwarten zullen er niet aan ontkomen, dat zij steeds duidelijker, naarmate het verloop van deze competitie vordert, het stempel zullen gaan dragen van een ploeg, die het grootste gevaar loopt te behoren tot de twéé clubs die straks per eerste-klasseafdeling automatisch zullen moeten degraderen, Wij hebben wel eens een ándere Feyenoord—DHC-ontmoeting gezien, in ditzelfde, maar toen tot 60.000 volgepakte en enthousiast meelevende Stadion; dat was in één der oorlogsjaren, toen Feyenoord kampioen werd maar DHC tot de ernstigste concurrenten behoorde. Merkwaardigerwijs hebben de Delftenaren in die bezettingsjaren een grote bloei beleefd; wij herinneren ons ook nog enerverende veldslagen tegen ADO en Sparta, hoogtepunten in de Westelijke competities. Maar daarna zijn zij in de versukkeling geraakt; zij degradeerden zelfs naar de tweede klasse, kwamen weliswaar verleden jaar terug in de eerste klas, maar eindigden op de voorlaatste plaats, handhaafden zich dus op het nippertje, maar zullen aan het eind van déze competitie op diezelfde voorlaatste plaats het degradatie-vonnis over zich horen uitspreken. Daar ziet het inderdaad naar uit. DHC had gisteren tegen Feyenoord het eerste woord. Na 3 minuten al, toen rechtsbuiten Van Willegen verrassend naar binnen kwam en snel scoorde. Doch daarna begon Feyenoord aan een overigens voorlopig nog slordig georganiseerd en nonchalant uitgewerkt maat onophoudelijk beleg, waarin het echter een half uur duurde alvorens de eerste ' bres geslagen werd. Linksbuiten Van der Velde scoorde toen twee doelpunteni achtereen, in de 30e en de 40e minuut, zorgde aldus voor een 2-1 ruststand die echter reeds aanzienlijk hoger had kunnen zijn. Het aanzienlijke technische surplus van de Rotterdammers heeft daarna de tweede helft beheerst en DHC was in geen enkel opzicht bij machte om zich daartegen te verwerven. Toch kon Feyenoord, dat in de nonchalance van zich overmachtig voelen, heel vaak te kalm-aan deed, de score pas vergroten 'toen met lange open aanvallen werd ge'opereerd. Alle vijf voorhoedespelers namen hun aandeel in de doelpuntenreeks: rechtsbinnen Van der Heide na 5, middenvoor Aad van Hoek na 15, rechtsbuiten Den Bleijker na 17, linksbinnen Hans van der Hoek na 25 en linksbuiten Van der Velde na 42 minuten. DHC's doelman Van Schaijk kon aan al die goals weinig of niets veranderen, voor een fait accompli als hij steeds werd gesteld door het in alle opzichten falende veldspel van de gehele groenzwarte ploeg vóór zich en door de gemakkelijke wijze waarop de roodwitte aanvallers hem steeds onder vuur konden nemen. Neen, DHC brengt het dit seizoen niet Het zal zelfs voor zijn hachje zeer beducht moeten zijn. Voor Feyenoord intussen vormt deze eerste thuis-triomf nog geen grote maatstaf.