Feijenoord won matige wedstrijd

(Van onze correspondent). ROOSENDAAL, ZONDAG. Goed beschouwd, moet men zich niet verbazen dat de wedstrijd RBC—Feijenoord niet aan de door beide partijen gestelde verwachtingen beantwoordde. Im mers hier experimenteerden twee teams met een voorhoede „gebaseerd” op hechte achterhoeden. Hier liepen twee teruggetrokken midvoors, Jan Pirard en Gerrit v. d. Korput elkaar vaak op het middenterrein uit de weg. Hier stopperden twee lange uitgekookte spillen, Gillesse en Blankemeijer. Hier tenslotte speelden' twee defensies het bekende buitenspe'valletje. Het was deze laatste tactiek die RBC parten speelde en windeieren legde,* terwijl ze daarentegen Feijenoord juist succes bracht. Dit succes kwam voor de stoere Rotterdammers al na twintig minuten offensief van de thuisclub en dus geheel onverwacht maar daarom niet minder effectvol: Als aan de grond genageld wachtte PBC op het fluitsignaal van scheidsrechter Scheurs toen het eerste „valletje” gezet was. Gefloten werd er echter niet. Rechtsbinnen A. Luijtcn, bruisend van aanvalslust, overzag snel de situatie en schoot in. 1 Dit schot trof de uitgelopen keeper Van : Osta ongelukkig in de maagstreek, hij 1 < was even van de kaart en zag daarna het scoringsbord 0—1 aangeven. Die klap, toegebracht in een periode waarin RBC een knappe veldmeerderheid had, kwam te hard aan voor een thuisclub die met shortpassing haar zelfvertrouwen nog aan het -ophouwen was. Harder r.og omda/t Feijenoord het geschokte moreel tien minuten achtereen meedogenloos op de proef stelde. Doelman Van Osta, niet fortuinlijk, sloeg een verre hoge bal corner. Linksbuiten v. d. Velde plaatste de bal, scherp tegen wind in, rechts voor doel, waar de attente Luijten meteen resoluut laag inkopte (0—2). RBC antwoordde met een pracht oraheal van Bruijninckx die werd corner gewerkt door v. d. Bijl. Weer kwam Bruijninckx terug, maar nu werd hem onreglementair de weg versperd. Midvoor Jan Pirard knalde de penalty snerpend langs v. d. Bijl (1—2). Moe gestreden Na de thee waren beide ploegen eigenlijk niet meer opgewassen tegen de gemeenschappelijke vijand: de wind. Rechtshalf v. d. Engel speelde niet meer zoals voor de rust en Gillesse „stopperde”, werkend, als een paard, evengoed voor eigen als vijandelijk doel. Het Had allemaal weinig zin. RBC was vleugellam, letterlijk en figuurlijk. Toen linksbinnen H. Koning vijf minuten voor het einde Feijenooras derde doelpunt scoorde, was met het laatste onsje hoop voor RBC, ook voor beide partijen de spanning eraf en juist dit had de spelers in een rommelige tweede helft nog op de been gehouden. DE Z.-NEDERLANDSE PLOEG Voor wedstrijd tegen Luxemburg Het elftal van Zuid-Nederland, dat Zondag 11 November a.s. in het BW. ' stadion te Den Bosch tegen Luxemburg speelt, is als volgt samengesteld: Doel: Saris (BW); Achter: Bakers (PSV) en Van der Sluys (BW); Midden: Klaassens (WV), Smeets (Juliana) en Huybregts (BW); Voor: Sijbers (WV), Bennaars (Disko). Van Melis (Eindhoven), Fransen (PSV) en Van Overbeek (BW). Reserves: Steiger (PSV), Tebak (Eindhoven), Heger (VVV) en Carlier (VW).

E.D.O. miste schutters 't Gooi won slappe wedstrijd HAARLEM, Zondag. Op het scorebord van E.D.O. verschenen dit seizoen nog geen hoge cijfers, noch voor de gasten, noch voor de thuisclub. Als E.D.O. won, was het een benauwde overwinning, en het Dage doelge-

middelde Is allerminst een verrassing, als men de rood-zwarte voorhoede aan het werk ziet. De aanvallen van deze voorhoede zijn doorgaans slecht opgezet en vooral tegenover ’t Gooi kwamen de leemten in de E.D.O.-gelederen duidelijk aan het licht. De eK Hilversummers gaven evenmin élite-voetbal te zien. De Hilversummer Poorter zorgde er voor, dat er tenminste nog één doelpunt uit de bus kwam, toen hij een kwartier na rust zijn club met 1—0 de leiding gaf. Na een slappe eerste helft, die „blanco” eindigde, lanceerden de voorwaartsen van ’t Gooi enkele gevaarlijke aanvallen op het E.D.O.-doel. Tijdens dit offensief raakte de Haarlemse keeper Van den Berg geblesseerd en zijn plaats onder de lat werd ingenomen door Koelemij, die terstond voor hete vuren gesteld werd. Een hard schot stompte Koelemij juist bijtijds uit de rechter bovenhoek, maar de bal sprong terug op het koplustige hoofd van Poorter, die scoorde, 0—1. In de tijd, die nog restte probeerde men aan beide kanten, een doelpuntje te forceren en de Hilversummers, die hun kleine voorsprong steeds in gevaar zagen, speelden daarbij zo fors, dat de scheidsrechter herhaaldelijk moest ingrijpen als de spelers over de schreef gingen. De spelers van ’t Gooi waren iets vlugger ter been, al strandden zij vlak voor de doelmond dikwijls op het bolwerk Schijvenaar.

let deze kopbal scoorde Poort voor Gooi het enige, en zegevierende oelpunt in de wetjstrijd tegen EDO.