E.D.O."scoorde één doelpunt minder Invaller Bergwerf loste het winnende schot ROTTERDAM, 22 Maart. — Feijenoord demonstreerde een vrij groot technisch overwicht in de wedstrijd tegen EDO en toch is het achteraf beschouwd niet eens zo vanzelfsprekend geweest, dat de Haarlemmers met lege handen weggestuurd zouden worden. Immers, op zijn minst één, en misschien wel twee handsballen in het Rotterdamse doelgebied, die den Haarlemmers dus één of twee strafschoppen hadden kunnen opleveren, zijn den scheidsrechter in de eerste 1 helft ontgaan. Het was maar een matige wedstrijd, waarin de thuisclub nog de meeste samenhang in zijn spel wist te brengen. Voor het EDO-doel, waarin de plaatsvervanger-doelman zich kranig weerde, werd aldra lustig gekogeld. We zagen o.a. een hard schot van Sinke, dat lang niet kansoös was. Ongeveer een kwartier was 3DO in de verdediging geweest, toen ie stand 1—0 voor Feijenoord werd. 3inke had de aal en even •. ' scheen het, t # ilsof hij weer zelf een schot ^ zou wagen, (, ^ verd daarvoor loor een haag mar de naar ^ÊÊÊÊÊÊmÊ^^I? 'innen gelolaar ïnd LINSSEN in de bal per xpresse retour te zenden. Het was m hard, absoluut zuiver gericht

schot in de linker bovenhoek (1—0). Nog geen minuut later ketste de bal tegen de paal, maar nu gold het gevaar de thuisclub. Dat was op het randje, temeer daar Vlietstra,•ondanks zijn uitval, de bal niet bereikte. Bij doorbraken van de EDO-voorhoede deden zich de twee handsgevallen voor (het tweede twijfelachtig; het eerste echter allerminst), waarvan we boven spraken. De tweede speellielft begon met een • hardnekkig offensief der bezoekers. Feijenoord deed het oudergewoonte kalm aan, alsof een 1 o voorsprong voldoende veiligheid gaf. De Vroet moest uitvallen, waarna Sinke op zijn plaats linkshalf ging spelen. De rechtsbinnenplaats werd toen ingenomen door Bergwerf, die al dadelijk energiek van wal stak. Weinig gevaar voor Feijenoord De EDO-aanvallen bleken ten slotte niet zo heel gevaarlijk. Wel was rechtsbuiten Spek snel en kwamen er ballen goed voor het doel. doch er stonden doorgaans geen spelèrs klaar om er profijt van te trekken. Aan de andere kant schoot Vrauwdeunt eenmaal tegen de paal. Een halfwas voorzetje van Linssen belandde bij Bergwerf, die er een formidabele kopbal van maakte. De doelverdediger stompte de bal wel terug, maar deze kwam weer bij Bergwerf en werd nu hard ingekogeld (2—0). Ongeveer een kwartier voor het einde redde EDO de eer, doordat Hellingman een bal van rechts goed inzette. Hiermee was de wedstrijd eigenlijk afgelopen, want ook al omdat de verhouding tussen de spelers door een ongelukkige val van Huppen er niet beter op werd, was het spel het aankijken niet meer waard. De elftallen waren als volgt opgesteld: Feijenoord: Vlietstra, d.; v. d. Lely m Oldenburg, a.; Paauwe, Huppen m De Vroet, m.; Bens, Sinke, Bareniregt, Vrauwdeunt en Linssen, v. E.D.O.: Verhagen, d.; Zandstra en r. d. Sluys, a.; Odenthal, Schijveman :n Oomen, m.; Spek, Schildwacht, I Bax, Hellingman en v. d. Staay, v. !

LINSSEN