DU- 1 vai reijenoord zat ditmaal alles mee T'oen de SDelers van de Graatoekan I Schouten en Mniilrin oan mnni

.... - van uc vnaaiscuap ■ de arena verlieten van liet Rot- I terdamse stadion, moeten zij onwillekeurig even hebben gezocht naar een dame, die men gemeentelijk Vrouwe Fortuna pleegt te noemen. ant in die 6—1 nederlaag beeft zij toch wel een tikkeltje de hand < gehad....! Mag het ? zullen ze in Rotterdam zeggen, wanneer ze dit lezen. — Mo- , gen ze ook eens een keer geluk heb- , ben ?” En dan zal de neutrale toeschouwer, : hoe onaangenaam ook voor De Graaf- , schap, moeten zeggen: het mag. Want ' als er één club niet door het geluk S verwend werd, was het wel Feyenoord. ! En dat in een wedstrijd, waarin door de Rotterdammers (dat zijn hun eigen ' woorden) beslist minder goed werd ! gevoetbald dan in andere (verloren) , wedstrijden. En hierop zouden wij dan, . voor Feijenoord, echt op z’n Rotter- 1 dams willen zeggen: houe zo! Want c mooi spel alleen is beslist niet vol- ,r doende om met de eredivisie te belo- f nen. ‘ Geluk lachte de Rotterdammers s reeds tegen, toen na de eerste scher- , mutselingen, die zeker niet in het na- *■ deel waren van de Oosterlingen, Schouten plotseling doorstootte, z’n aanval practisch dood zag lopen en toch nog I een schot waagde, dat waarempei nog raak was ook. 1—«. Het tweede doelpunt van Feyenoord ï was van beter allooi. Hierbij lieten d

— - — f I Schouten en Moulijn een mooi staaltje voetbal zien, dat door De Bruin werd afgerond: 2—0. Toen was het de beurt van De Graafschap om wat terug te doen. Selderhuis kopte 2—1 in. Het was vechten tegen de bierkaai, want het derde Feijenoord-doelpunt van Vrouwe Fortuuntje lag al te wachten in de windselen. Van Woerden pikte de bal op, die eigenlijk „out” was, hij werd gevloerd nam zelf de vrije trap, die zo gelukkig bij Bosselaar belandde, dat het 3—1 werd. En wat te zeggen van Feijenoord’s vierde: een schot van Bosselaar, in de tweede helft, van zeker 25 meter afstand !! De Graafschap’s keeper werd tussen alle bedrijven door wat zenuwachtig en dat was waarachtig geen wonderDaaraan alleen was het te wijten, dat ny — circa 20 minuten voor het einde Feijenoord twee doelpunten nog practisch cadeau deed. Het vijfde gaf hij zo maar weg aan Van Woerden, want de bal, op hem teruggespeeld op de grens van het doelgebied, liet hij zo maar, zonder noodzaak los, zodat de Feijenoorder hem slechts voor het intrappen had en het zesde was eveneens houdbaar. Enfin, als de schikgodinnen er zo’n schik in hebben om een club te laten verliezen is er ook geen kruid meer tegen gewassen.