Hoofdklasse afdeling B

Nieuwsdienst Algemeen Dagblad UTRECHT — Het was niet de kerstklok, die gisteren in Utrecht voor Feijenoord luidde, ook al leefde het in de stemming van „Vrede op aarde ” Dé feestklokken luidden voor Elinkwijk, dat met 4—1 de Rotterdammers overwon; voor Feijenoord klingelde het noodklokje, weliswaar met liefelijke klank, maar toch wel zo, dat het geluid niet kan worden misverstaan. En het is juist die stemming, die vredige stemming, die het noodsein in top bracht. Het gaat bij de Stadionbewoners allemaal zo vredig. Natuurlijk, leuk om tq zien en wanneer men zo temidden van het publiek op dat knusse terrein aan het Merwedekanaal zit, hoort men ook veel aarderende woorden over de spelers van Feijenoord. Ze kunnen ook allemaal wei met een voetbal omspringen en er iets goed mee doen, maar in dit competitievoetbal komt men daar alleen niet mee. Alkmaar heeft het enkele weken geleden getoond ennu was het Elinkwijk, dat de weg weer naar succes. Weliswaar een andere, maar toch zeker geen slechtere. De Utrechters beschikken over een mentaal sterke ploeg, hetgeen blijkt uit het feit, dat zij uit een achtersand van 9—1 kwamen tot een overwinning met 4—1. Het is een ploeg zonder grote uitblinkers — ook Kraak viel deze middag niet bijzonder op en liet zelfs enkele steken vallen— maar met een sterke wil om te winnen. En om dit doel te bereiken, beschikt zij over een paar goede schutters, zoals De Jongh — die gisteren echter meer kansen (en wat een mooie!) verprutste dan gebruikte — Vonk en Huntink; schutters, waarom Feijenoord juist dringend verlegen zit. Want uit die vele, goed opgebouwde aanvallen, die weliswaar onderweg veel van hun gevaar verloren door een gebrek aan tempo, kwam ook nu maar één doelpunt voort en dat al na vier minuten van de voet van Moulijn. In de overige 86 minuten, waarvan er toch zeker veertig op de Utrechtse helft naar het verleden tikten, kwam wel de artillerie van Elinkwijk in het vuur, maar o zelden die van Feijenoord. Elinkwijk verdiende daarom met het effectieve spel alleszins de overwinning en als troostprijs zouden wij Feijenoord de schoonheidsprijs willen toekennen. Tenminste voor sepl, want het zwaar bespeelbare veld had èn van de Elinkwijkers, èn van de Feijenoorders nu niet zoveel meer onbesmet gelaten. Nog één opmerking: wat moest scheidsrechter Van der Meer het spel veel onderbreken voor buitenspel en dat, terwijl toch geen van beide verdedigingen nu zo zeer hiervoor een val had opgezet!

Scoreverloop: 4 min. Moulijn 0—1, 29 min. De Jongh 1—1, rust 1—1, 6 min. Westers 2—1, 25 min. Huntink 3—1, 43 min. De Jongh 4—1. Eindstand 4—1. De elftallen: ELINKWIJK: doel: Kraak: achter v. Kilsdonk en Labes; midden: Kreijermaat, Van Dijk en Van Capelle: voor: Westers, Klein, De Jonglh, Von'k en Huntink. FEIJENOORD: Doel: Van der Bijl; achter: Kerkum en Osterholt; midden: Steenbergen, v. d. Hoek en Bak; voor: v. Woerden, Hosselaar, Schooiten( De Bruyn (na de rust De Bleyker) en Moulijn. O • 1 •• T3I\*4 rv T3

spanning bij LUU—lm, De -strijd tussen E.D.O. er, D.F.C. bracht spannend voetbal. In de eerste helft ontliepen de -ploegen elkaar weinig. D.F.C. viel in deze periode .veliswaar vaker aan, maar de acties van E.D.O. droegen een gevaarlijker karakter. Door een fout van doelman Van der Vliet nam E.D.O. de leiding die nog voor de rust door D.F.C. werd te niet gedaan. Na de pauze was D.F.C. de beter s-pelende ploeg. Het verwierf spoedig een voorsprong. E.D.O., dat zijn heil voor het grootste deel zocht in -verdedigend spel, kwam daarna t -ch weer op gelijke voet, maar een grandioze mistrap van de Haalemse spil Tol s-chonk Van Es een eenvoudige kans om doelman Koeleimeij voor de derde -maal te passeren. Scoreverloop: . 30 min. Plaizier 1—0, 44 min. Schaap 1—1. Rust 1—1. 5 min. Schaap 1—2, 10 min. Roodselaar 2—2, 30 min. Van Es 2—3. GVAV laat op dreef Het heeft lang geduurd voor de snelle en s-chotvaardige voorhoede van G.V.A.V. in vol-e actie kwam tegen de Graafschap. Tot ver in de tweede helft slaagden de Groningers er niet in voldoende zuiverheid en tempo in hun combinaties te leggen, waardoor de stevig in-grij-pende verdediging van de Graafschap geruime tijd de score blank kon houden. In de eerste -helft bleek de voorhoede der gasten reeds volkomen machteloos. Alleen Meijers s-peelde een opvallende rol, -maar hij kreeg onvoldoende steun. Na de rust werd G.V.A.V. langzamerhand sterker maar het -wachten bleef ap de goede af-werking. Ruim een kwartier voor het einde -gelukte dit eindelijk en toen -bleek de Giaafschap volkomen murw gespeeld. Gelukkig voor de Graafschap profiteerde G.V.A.V. niet volledig van de talloze kansen, die

toen nog ontstonden en zodoende bleef de nederlaag binnen redelijke perken. Sceroverloop: Rust 0—0. 72 min. Lacrois 1—0, 75 min. De Grooth 2—0, 85 min. De Koe 3—0. SHS’ zege zonder glans Het systeem van trainer Van Dijke, waarbij Mickey Clavan achter de voorhoede van S.H.S. voor de nimmer aflatende stuwkracht zorgt, heeft de Hagenaars ook tegen de Volewijckers weer de overwinning bezorgd. Het was echter een zege zonder enige glans op de zeer matig spelende hekkensluiters, die met wat meer doortastendheid in de voorhoede zelfs nog wel een gelijk spel op Houtrust hadden kunnen behalen. S.H.S. begon met een fors offensief, waarbij Clavan al direct pech had, toen een onhoudbaar schot van de bin-nenkant van de paal weer in het veld sprong. Na tien min-uten trok Van Geen op de juiste manier profijt van een misverstand in de Amsterdamse achterhoede (1—0). De gerenommeerde midvoor van S.H.S. had1 hierna echter al zijn kruit verschoten, want de rest van de wedstrijd was hij nergens. En daar de afgemeten passes van Clavan juist voor Van Geen bestemd

zijn, is hiermede de lage score afdoend* verklaard'. Wel dient nog vermeld, dat linksbuiten Dekker na de rust eenmaal een fraai schot op de kruising van lat et paal zag afketsen en dat de Amsterdamse spil Weenink met de uiterste krachtinspanning op de doellijn een schot vat Cockie Ciavan kon keren. Midvoor Advocaat kreeg twee goede kansen op da gelijkmaker, doch zijn schoten vlogen meters naast het doel van Landman, die ditmaal een rustige middag had. Score-verloop: 10 min. Van Geen 1—o, Rust 1—0. Einde 1—0.

Alkmaar ontrefbaar Dat het treffen tussen Sittardia ea Alkmaar zonder doelpunten tot een eind kwam heeft vele redenen. Op de eerste plaats opereerde de Noordholland. se defensie ver voor het eigen doelgebied. Daar liepen de aanvallers van Sittardia zich te pletter tegen de boomlange verdedigers. Bovendien bediende Alkmaar zich op een bijna perfecte wijze van de buitenspelval. Aan de andere kant mocht men de verdedigin-g heus niet zo autoritair en sterk noemen, maar hier was het zuivere richtingsgevoel in de benen van de aanvallers van Alkmaar meerdere malen volkomen zoek. EeS strijd zonder doelpunten maar toch ook nog met wisselende kansen en in hoog tempo. Vooral in de aantrekkelijke tweede helft.

Het was de enige keer, dat de verdediging van Willem II werd gepasseerd in de wedstrijd tegen P.S.l . De Eindhovenaren namen door dit schot van Franssen de leiding, maar Willem II zou later gelijk maken en daarna winnen. Van links naar rechts op de foto: doelman Feyt (\F illem II), v. Bladel W. II), v. Becrs (W. II), Formanoy (W. II), Brusselers (P.S.V.) en i Theeuwis (P.S.V.)