Walhout en Van Hees wijk versterkten de aanval TILBURG, 4 Oct. — Het leek ’n onschuldig voorzetje. Maar rechtsbuiten Walhout, die 10 minuten vóór tijd deze voorzet diep ln het vijandelijk gebied lanceerde, had met venijnig raffinement de bal met zoveel effect weggezonden, dat zelfs de subliem spelende Feyenoord-doelman Van der Bijl de bal wel moest loslaten. Het leer sprong precies voor de rechtervoet van Janus van Heeswyk, een voet die genadeloos het vonnis over de Rotterdammers voltrok. Daarmede kwam NOAD met 2—1 voor, een voorsprong, die in de laatste benauwende minuten niet meer werd prijsgegeven, zodat de eerste zege der geelblauwen een feit werd. Een verdiende zege overigens!

Feijenoord vergat te schieten Want als wij schrijven, dat NOAD deze wedstrijd verdiend heeft gewonnen, dan gronden wij dit op het feit, dat de Tilburgers een beter begrip van het voetbalspel toonden, dan de Rotterdammers. O zeker, deze tegenpartij speelde — zonder tot grootse daden te komen — een technisch beter spel, maar het zocht het te veel in de breedte. Men volstond met de bal dwars door de NOADdefensie te jagen, doch vergat te komen tot het beslissende schot. Het was dan ook geen wonder, dat de Tilburgse verdediging keer op keer kon ingrijpen en de bal naar andere oorden kon expediëren. Nu was het plaatsen zeer onverzorgd en ook de middenlinie deelde in dezelfde malaise. Het was dan ook maar gelukkig, dat NOAD’s aanvalslinie de zaken beter afwikkelde en er lustig oplos schoot. Het weer meespelen van Van Heeswijk en Walhout betekende een enorme vergroting van de aanvalskracht, want al lijdt Van Heeswijk nog altijd aan de zwakte om in de buitenspel-val te lopen, hij vraagt door zijn enorme aanvalsdrift steeds extra-bewaking, waarvan zijn medespelers kunnen profiteren. En dan Jo Walhout! Wij vonden het prettig deze speler weer

de geelblauwe kleuren te zien verdedigen en zeker nu hij dit deed op een wijze, die hem nog altijd tot een bekwaam voetballer stempelen. Mogelijk heeft zijn optreden de NOAD-ploeg weer die rust gegeven, waaruit het de kracht zal putten hoger op te klimmen. GOALS NA DE RUST Over de wedstrijd zelf kunnen wij kort zijn. De betere techniek van Feyenoord werd volkomen teniet gedaan door de enorme werklust van NOAD, dat voor rust pech had, toen Louer’s scherp genomen vrije trap tegen de deklat ketste en doelman Van der Bijl enige wonderbaarlijke saves verrichte.

Ook na de rust moest deze Rotterdamse doelman herhaaldelijk optreden. Maar eerst in de 20e minuut werd hij geslagen uit een wegens haken van Ebbing (!) toegestane strafschop, die Louer onberispelijk inschoot. Doch 5 minuten later waren de partijen weer op gelijke voet, toen Huijsman kansloos werd geslagen uit een carambole-kopbal van Van Woerden (1—1). Een iets doortastender Feyenoord wilde toen naar de zege oprukken, maar werd tegengehouden door Rombouts en een (reddende) Engel, waarna Walhout de grondslag legde voor het beslissende doelpunt en Feyenoord’s definitieve nederlaag. Dat sommige Rotterdamse supporters zich met deze nederlaag niet konden verzoenen en na afloop enige heibel veroorzaakten, was minder prettig, al menen wij te weten, dat ook deze strijd in het voordeel der Tilurgers is geëindigd.