MOEILIJK BEVOCHTEN OVERWINNING H.B.S. heeft kans gezien, den eersten thuiswedstrijd te winnen en nog wel tegen Feijenoord. Laten wij terstond constateeren, dat, als laatstgenoemde club zoo blijft spelen en voor doel blijft knoeien, zij elk idee op een afdeelingskampioenschap gerust kan afschrijven. Immers, haar voorhoede presteerde niet heel veel en had tegen de niet al te sterke H.8.5.- verdediging door slecht schieten en gepruts voor het doel, niet. veel in te brengen. H.B.S. heeft zich met hand en tand verdedigd en de twee kansen van den dag beide keeren een pass aan van Vliet naar behooren benut. Van Male had geen schijn van kans. Overigens is het aantal schoten, gelost op de Rotterdamsche veste, bijzonder gering geweest. In en met de Haagsche voor. hoede wilde het, vooral na de rust, niet best. Bijzonder goed was het schitterend spel van H.B.S.’-back Walhain, die overal was en steeds den aanval der vijanden, wist te breken of op het laatste moment redding te brengen. Ook Mul verdient een eeresaluut; hij kreeg driemaal zooveel te doen als zijn collega aan den overkant en deed het op wonderbaarlijke wijze. Onder de overige spelers konden wij geen uitblinkers zien, behalve Van Vliet en Kuppen. De overige speelden een 'behoorlijke partij zonder meer. Af en toe deed ook Oldemans heel goede dingen. Het verloop Toen Vente den bal aan het rollen had gebracht, trad Feijenoord even overrompelend op. Na eenige minuten was H.B.S. erin en ontwikkelde zich een aantrekkelijk, op en neergaand spel, vlo", gekenmerkt door goed plaatsen en flink op den bal zitten. Vaneen overwicht vaneen der beide partijen was géén sprake. Na ongeveer een half uur miste Walhain een moeilijken voorzet en de toeloopend-e van Heel plaatste den bal achter Mul in het net. Een paar minuten later kreeg van Vliet den bal goed toegespeeld. Hij rende op van Male af, die wel uitliep, miaar zich gepasseerd zag (1—1). Met gelijken stand brak de rust aan. Na de rust bood de strijd een ander aspect. De gasten'vielen steeds aan, H.B.S. verdedigde en verwaarloosde zoodoende het goede beginsel: aanval is de beste verdediging. In deze periode verrichtten Walhain en Mul wonderen. Steeds weer kwamen de gasten terug, maar Mul was niet te passeeren. De H.8.5.-aanval presteerde bijna niets meer; hij was verslapt. Zoo verstreek een half uur. Heft spel werd steeds ruwer. Smit bij de gasten was reeds vervangen; van Heel speelde weer links-half en had de grootste moeite den nu en dan snellen Oldemans van zich af te houden. Daar kwam weer een pass van rechts: Van Vliet snelde toe, was eerder bij den bal dan Van Male en .... H.B.S. had de leiding. Van dat moment af werd heft spel ruw. Er werd gesmeten, geduwd en lukraak getrapt. En, de scheidrechter trad hiertegen niet voldoende krachtig op. De laatste tien minuten speelde H.B.S. met 10 man. Zij hielden echter „braef stand” en tot; aller opluchting kwam het einde met. een 2—l overwinning, wel geflatteerd, van H.8.5., dat des avonds haar back Walhain en keeper Mul wel een extra-compliment zal hebben gegeven. De elftallen waren aldus: H. B. S.: MUI; Walhain en Wunder; H. Taverne. C. van ’t Oever en Graafland; Oldemans, v.d. Vegt, v. Vliet, v. Resteren en Kramer. Feijenoord: Mul; de Groot, en v.d. Heide; Paauwe, Kuppen. en Smit; Linssen, Kantebeen, Vente, v. Heel en de Vroet.