<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Arsenal geeft een voetbaldemonstratie te Rotterdam</title>
	<p>ENTHOUSIASME TEGEN TECHNIEK Vijftigduizend toeschouwers waren getuige vaneen als kijkspel niet oninteressante ontmoeting Feijenoord verliest met 3-0 Wij weten het niet, maar wij hebben er zoo’n vermoeden van dat er onder de 50.000 toeschouwers, die Zondagmiddag het Feijenoordstadion bevolkten om getuige te zijn van de ontmoeting tusschen de Rotterdamsche kampioenen en Arsenal, Engelands bekendste club, welke voor het eerst in ons land een wedstrijd speelde, heel wat zullen zijn, die van dezen wedstrijd een onbevredigenden indruk mee naar huis hebben genomen. Men zal vermoedelijk van Arsenal meer verwacht hebben, dan de voetbaldemonstratie, welke deze Engelsche profs op dezen snikheeten middag te zien hebben gegeven. Voetbal van de beste soort, maar dat een groot deel van het publiek toch slechts zoo boeide, dat de toeschouwers twintig minuten voor het einde reeds begonnen met het stadion te verlaten. Of vluchtten zij voor de brandende zon, welke de duizenden een uur of drie om half twee was het stadion al goed gevuld, terwijl de wedstrijd eerst om half drie aanving had geroosterd? Of waren zij misschien bevreesd voor een herhaling van den verkeers-chaos, welke den onaangenamen nasleep vormde van den Holland-België-wedstrijd aan het begin der vorige maand? Achteraf zullen zij echter hebben gezien, dat deze vrees volkomen ongegrond was, want de zaak marcheerde nu goed. Het autoverkeer wras nu echter op geen stukken na zoo druk als een maand geleden, want het meerendeel der toeschouwers bestond uit Rotterdammers. Inde hoofdstad was de animo voor dezen wedstrijd zoo gering, dat de spoorwegen de voor deze ontmoeting aangekondigde extratreinen moesten laten vervallen. Uit de residen-, tie was er blijkbaar naar de drukte op het Haagsche station te zien wTel een behoorlijk contingent, dat op dezen zomerschen dag blijkbaar nog liefhebberij had om aan voetbal te denken en naar voetbal te zien. Organisatorisch is deze ontmoeting voor Feijenoord een succes geworden en sportief eigenlijk niet minder, want aan de Rotterdammers komt de eer toe dat zij van dezen wedstrijd gemaakt hebben wat er van te maken viel, waardoor de ontmoeting als kijkspel zeker niet oninteressant was. Het spreekt vanzelf, dat de Engelschen over de geheele linie beter voetbal speelden, blaar' de Feijehoordspelers, die dezen keer ineen blauw shirt waren gestoken, vulden wat zij bij hun tegenstanders aan techniek tekort schoten, wel aan met enthousiasme. En het pleit heel erg in het voordeel der Rotterdammers, dat zij zelfs tegen het einde van den strijd nog de kracht vonden het Engelsche doel nog eenige malen in gevaar te brengen Het is dan ook geen wedstrijd geweest, waarin geregeld sprake was vaneen Engelsch overwicht, hoewel Vente c.s. het Engelsche doel toch maar enkele malen werkelijk in gevaar konden brengen. Daar zorgde het beroemde backstel Male-Hapgood en spil Sidey wel voor. En bovendien wist keeper Boulton ook wel wat hij deed, als hij er eens een enkele maal aan te pas kwam. Dat de Engelschen het overigens heel kalm aan deden, wordt wel gedemonstreerd, doordat b.v. verschillende fouten van de Rotterdamsche verdediging ongestraft bleven in gevallen, waarbij doorzetten zeker succes tot gevolg zou hebben gehad. Voor de rust namen de Engelschen de leiding door linksbuiten Milne, toen er 25 minuten gespeeld waren en daarbij bleef het voor de pauze. Natuurlijk hadden de Rotterd. verdediging en middenlinie doorloopend handen vol werk, maar men wist toch steeds weer het gevaar te bezweren, al kostte dit dikwijls heel veel moeite. Vooral Paauwe en van Heel hebben geweldig veel werk verzet en zich ook nu weer spelers van bijzondere klasse getoond. Hun spel stak gunstig af bij dat van spil Kuppen, die het inden regel tegen zijn tegenstanders moest afleggen en wiens plaatsen bovendien heel zwak was. De aanvallende taak van de middenlinie kwam natuurlijk vanzelf al in het gedrang, doordat de Engelsche voorhoede steeds weer opnieuw een bedreiging vormde voor de Rotterdamsche achterhoede en zoodoende geraakte de Feijenoord-voorhoede geregeld op den achtergrond. Vente heeft trouwens maar heel weinig kunnen uitrichten en hij heeft in den geheelen wedstrijd slechts twee of driemaal een kans gehad. Bovendien liepen de vleugelspelers Burg en Linssen steeds vast op de Engelsche kanthalfs. Burg was reeds spoedig na het begin ingevallen voor Sinke, waardoor Vrauwdeunt, die oorspronkelijk rechtsbuiten stond opgesteld naar binnen kwam. De Engelschen beheerschten meestentijds het spel en als hun voorhoede wat productiever was geweest Er werd slechts betrekkelijk weinig geschoten, hoewel van Male toch heel wat werk kreeg, dat hij verdienstelijk heeft verricht. Vooral het tactische spel van James leidde de Engelsche aanvallen in en de wijze, waarop deze binnenspeler, die steeds achter bleef bijna altijd de situatie ineen oogwenk doorzag om dan met ’n klein tikje of ’n verrassenden omhaal een vleugelspeler aan het werk te zetten, viel bijzonder op. De tweede helft, die dus met een I—o-1—0- voorsprong der Engelschen aanving, liet allereerst eenige Feijenoord-aanvallen zien, waarbij Boulton eenmaal heel wat moeite had met een schot van Burg. Vente kreeg kort achter elkaar twee kansen. De eerste maal ging zijn schot naast, de tweede maal schoot hij tegen den uitloopenden keeper aan. Ook nu bleven de talrijke Engelsche aanvallen voorloopig zonder resultaat en toen Arsenal tenslotte na 20 minuten den voorsprong vergrootte ging dit al op een heel simpele wijze. De geheele achterhoede van Feijenoord bleef staan in afwachting vaneen fluitsignaal voor buitenspel, dat evenwel uitbleef en toen kon middenvoor Biggs den bal al heel gemakkelijk achter van Male plaatsen. Buitenspel was overigens iets, waarmee de Engelschen het dezen middag nog al eens te kwaad hadden. Feijenoord bleef tot het laatst toe goed volhouden. Eenige malen kwam het Arsenal-doel nog in gevaar. Zoo stuitte de bal na een schot van Linssen van den onderkant van de lat het veld weer in, terwijl Boulton een hard schot van Kantebeen slechts met moeite corner kon werken. Ook een omzetting inde voorhoede bracht geen succes en middenvoor Biggs bracht tenslotte den eindstand op 3—o. De beginopstelling der elftallen was: Feijenoord: van Male, doel; de Groot en van der Heijde, achter; Paauwe, Kuppen en van Heel, midden; Vrauwdeunt, Sinke, Vente, Kantebeen en Linssen, voor. Arsenal: Boulton, doel; Male en Hapgood, achter; Crayston, Sidey en Copping. midden; Nelson, James, Biggs, Davidson en Milna, voor. De wedstrijd werd geleid door Dr. van Moorsel.</p>
</text>
