Een glad terrein en eenden geheelen wedstrijd gestadig neersiepelende regen, twee factoren, die een behoorlijk spelpeil uiteraard moeten belemmeren. Blauw Wit en Feijenoord speelden onder deze omstandigheden gisterenmiddag in het Olympisch stadion een tameljja pretentieloos partijtje voetbal. Be uitslag 2—2 was een wel wat te geringe belooning voor de Rotterdammers, die als ploeg een beter geheel vormden dan de blauw-witten. De Rotterdammers verstonden beter de jkunst om openingen te maken. Het begin van den wedstrijd Was aantrekkelijk. De stadionbewoners kregen al direct enkele kansen Feijenoord roerde zich echter ook en na ongeveer een kwartier kreeg de rechtsbuiten v. Munster, die op de middenvoorplaats terecht <vas gekomen, den bal op den rand van het strafschopgebied te pakken. H;j dreef even door en schoot toen hard en laag in (0—1). Het spelpeil zakte nu danig. Toen 16 min. later de Blauw Wit-verdediging half wegwerkte, kwam v. Munster weer naar binnen, pikte den bal op en joeg hem met .zijn linkerbeen onhoudbaar onder de lat (o—2). Nog voor de rust verkleinden de Amsterdammers op fraaie wijze den achterstand. Bergman passeerde enkele tegenstanders, gaf over de geheele breedte door naar den toestormenden Tolmeijer, die met zijn „verkeerde” been den bal afgemeten inden reclfferbenedenhoek plaatste (I—2), De tweede helft begon heel tam, totdat Blauw Wit geleidelijk aan In het offensief kwam. De gelijkmaker hing wat men noemt Inde lucht en Zli kwam inderdaad ook, maar hos! Stijger plaatste vanaf het middenveld den bal scherp inde richting van het doel, tè scherp voor het binnentrio, dat er dan ook niet ,p doorliep. Van Bijl kwam uit zijn doel om den bal te pakken, doch hij deed dit zóó nonchalant, dat hij het leder niet goed in zijn macht kreeg. Via zijn voet gleed de bal tusschen zijn beenen door en had nog juist vaart genoeg om de doellijn te passeeren (2—2). Blauw Wit: bleef hierna eenigszins inde mtlWWeïhelr'