Feijenoord heeft op het nippertje luet 4—3 van EDO gewonnen. De Rotterdammers waren over het algemeen veel sterker en hadden een 4—l-voorsprong, doch in het laatste Keel van den wedstrijd kwam EDO zóo opzetten, dat de overwinning van Feijenoord nog twijfelachtig werd. Het veel omstreden stopperspilsysteem, waartoe Feijenoord noodgedwongen is overgegaan, ligt «Jen Rotterdammers slecht. Dat 'bleek al bij de eerste aanvallen, welke EDO ondernam en welke na ongeveer 5 minuten het eerste doelpunt voor de rood.-zwarten opleverde. De ietwat langzaam spelende Kroon stond voor de moeilijke taak het Haarlemsche binnentrio in bedwang te houden. Dat EDO hiervan geen profijt trok. pleit echter niet voor de kracht van den Haarlemscfaen aanval, waarin zoowel Koekoek en van Straten waren vervangen. De gebroeders Schildwacht werkten hard, doch er ging weinig van hen uit. De aanvalslinie van EDO was toch als geheel stellig zwakker dan die van Feijenoord. Spoedig nadat EDO de leiding had genomen werkte Feijenoord zich los en bij de rustwas de stand reeds 3—l door doelpunten van Van Hoek, Van Munster en Van Stenbergen. Kort na de hervatting kon de linksbuiten Snoek den voorsprong zelfs 'tot 4—l vergrooten en scheen er voor Feyenoord geen vuiltje meer aan de lucht. Maar toen tegen het einde Schijvenaar na een hoekschop den bal hard in het doel had geschoten, zag EDO een lichtpuntje. Eir werd extra flink aangepakt, maar verder dan een treffer van rechtsbinnen Dornit kwam het piet.