De betere techniek van Feyenoord heeft het in deze wedstrijd moeten afleggen tegen het grotere enthousiasme, dat VSV aan de dag legde en de magere I—o-zege der Velsenaren was dan ook niet onverdiend. Het begon met een licht Velser overwicht en omdat doelman v.d. Bijl tamelijk onzeker begon, ontstonden er enkele hachelijke momenten voor de Rotterdamse veste, maar Stricker en Stek konden van deze kansen geen profijt trekken. Inde Feyenoordvoorhoede was Steenbergen de grote man, maar hij was het toch, die Feyenoords fraaiste kans om zeep bracht door hoog over te schieten, toen hij ineen positie stond, dat er aan een doelpunt geen twijfel meer bestond. Ook de nieuwe linksbuiten De Graaf van VSV miste nog een behoorlijke kans en met dubbelblank werd dus gedraaid. Inde tweede helft was Feyenoord aanvankelijk sterker. Technisch lieten de bezoekers wel het een en ander zien, maar aan de afwerking der aanvallen mankeerde wel iets. Brandes probeerde het met verre schoten, maar had daarmee geen succes. Toen VSV zich wat wist los te werken, ontstonden er diverse hachelijke situaties voor het Rotterdamse doel, doch ook hier bleef succes uit. In het laatste kwartier scheen Feyenoord wat uitgespeeld. VSV kwam n.l. sterk inde meerderheid, maar door uit-1 stekend doelverdedigen van v.d. Bijl, bleef de stand tot 2 minuten voor het einde blank. Toen profiteerde Stek vaneen misverstand inde Maasstedelijke achterhoede en bezorgde VSV juist nog een I—O-overwinning.