GRONINGEN. Amateurs op de planken aan het werk te zien is niet altijd een onverdeeld genoegen. Te vaak moet men dan maar tevreden zijn met de goede wil. Als echter die amateurs, behalve met goede wil, ook met een laaiend enthousiasme bezield zyn, dan mogen er tekortkomingen zijn, dan moge er zelfs een enkele keer een pijnlijke blunder gemaakt wor,den, waarbij de luisterende toeschouwer, die de critiek tot taak heeft, rillingen over de rug lopen: de geestdrift waarmee alle spelers zich aan hun taak geven steekt aan en sleept mee over alle reserves heen en de zaal raakt er in en geniet volop.

Zo was het Zaterdagavond bil de première van de operette „Masker in 't blauw" door de Groninger Opera- en Operettevereniging G.0.0.V, deze première speelde natuurlijk, vooral in het begin. de plankenkoorts nog te veel mee en een enkeling raakte er zelfs tot de finale niet vrij van. Dat zal echter wel beter worden. Als we de verschillende aspecten van deze voorstelling beschouwen, moeten we allereerst de buitengewoon goed verzorgde massa-scènes noemen. Koos Kerstholt heeft hierin zichzelf overtroffen. De hele dien-te van ons prachtig toneel in de Stadsschouwburg heeft hij in beslag genomen en zijn grote aantal spelers en zangers daarop gegroepeerd in opstellingen. dip volkomen natuurlijk en ongedwongen aandeden maar waar men een zorgvuldig overleg en een artistieke visie achter weet zitten. dip diepe bewondering afdwingt. Deze massa-scènes alleen al maken de voorstelling tot een feest van scène-compositie met een verfijnd kleurgevoel in de costumering en in décors, zoals wij er in de Schouwburg zelden te zien krijgen. Die décors, daar zit durf achter en een machtig spelen met ruimte en perspectief, waarbij men 't zelfs gewaagd heeft de grootheid van de Italiaanse renaissance na te streven. De balletten. onder leiding van Th. Bus en mevr. Nieboer ingestudeerd, zijn een ware verrassing. Van balletten in een amateur-oom ette Verwacht men meestal niet al te veel en als ze niet al te stuntelig uitgevoerd wonden, mag men al heel. voldaan zijn. Hier echter is er geen sprake van, dat men een oogje dicht moet doen: ze voldoen aan zeer hoge eisen en geven aan 't geheel die lichtvleugelige toets, dip het geheim van de operette uitmaakt. Vooral de wals in 't blauw was een feest van rhythme, kleur en gratie. Het eigen orkest, onder leiding van Louis Drenth. samengesteld uit een groot aantal amateurmusici. had het niet gemakkelijk. De muziek van Fred Raymond levert nogal wat rhythmische moeilijkheden op. Melodisch is zp werkelijk niet bijzonder. Dit gezelschap amateurs sloeg er zich echter op enkele grove deraillementen na. prachtig doorheen. _ .

-Voortreffelijk was de inzet na de ouverture voor het vierde tafereel. Daar had Louis Drenth 't hele ensemble zo spelenderwijs aan zijn stokje dat het een genoegen was er naar te luisteren. Natuurlijk ontbrak er op deze première heus nog wel wat aan het volledige corresponderen der volumes van zang en orkest, maar in de koren klopte alles voorbeeldig. De grootste moeilijkheden liggen bij een operette uiteraard bij de hoofdrollen:. Men vindt nu eenmaal sleahs zelden lin één Persoon een gelukkige combinatie van zang en acteertalent. Ook nu lagen hier de zwak:heden. Henny Conens zouden we in een volgende voorstelling nog eens moeten horen en zien. Bij dit eerste optreden had hij te zwaar met plankenkoorts te vechten. Ziin stem is warm en zuiver en heeft het juiste timbre voor de jeune premier. Wat hem aan techniek ontbreekt wordt zeker ruimschoots vergoed door de natuurlijke bekoring van zijn fraai geluid. Het volume van zijn stem schoot echer heel vaak jammerlijk tekort. Het kan niet zijn dat hij niet over het nodige volume beschikt. Dat hii hierin faalde moet dus wel gelegen hebben aan het feit dat hij zich nog niet 01) zijn gemak voelde. De bevangenheid kneep zijn geluid soms zover lat hij neleinaal niet meer boven het orkest uitkwam. Louis Drenth had daar overigens 'ook wel iets aan kunnen doen. Een keer, aan het eind van het tweede tafereel, kon men in het duet de beide voornaamste stemmen bijzonder fraai in volle kracht beluisteren. waarbij men ook de overtuiging kreeg, dat de genoemde tekortkomingen bij de volgende opvoeringen snel zullen verdwijnen. Auk Drenth was prima. Ze zat dan ook in een. goed groepje. Men stelle zich voor: Koos Kerstholt, Jan Drent, Be Meiier en daarbij nog Auk Drenth. dan, weet de lezer wel, dat daar iets kosteliiks uit moet komen. Zii waren volledig aan elkaar ge-

waag& die vier, en brachten hun poirrtes feilloos over het vodtlieht. De tot de nok bezette Schouwburg leefde geheel mee met deze feestelijke voorstelling. Er waren aan het eind massa's bloemen. In Huize Maas moet het na afloop nog lang gez,llig geweest ziin. Ook gisteravond werd door een zo goed als uitverkochte Schouwburg de operette „Masker in 't Blauw" door een enthousiast publiek dankbaar ontvangen en aan het slot langdurig toegejuicht. De opvoering was zo mogelijk nog beter dan Zaterdagavond. De beide vrouwelijke hoofdvertolkers mevr. Auk Drenth en Jules Reyenga kregen bloemen. Drs. P. L. GEENEN.