GRONINGEN. De Groninger Opera- en Operettevereniging gaf zaterdag en zondag In de Schouwburg een uitvoering van Paul Lincke's operette Frau Luna. Het werk Is misschien in Nederland nog nimmer gespeeld, hoewel het reeds meer dan een halve eeuw oud is, naar ik meen. Erg verwonderen doet het mij niet, want het heeft Weinig om het lijf en behalve enkele liedjes is de muziek ook niet zo bijster interessant.

De uitvoering heeft deze keer niet geheel aan mijn verwachtingen beantwoord. Men heeft het van dit gezelschap wel eens beter en veel beter gezien. De weergave van zaterdag althans, die ik kon bijwonen, miste een zekere voortvarendheid en miste ook een paar goede zangers. Daarbij waren de meeste kostuums van de koorleden al zeer weinig flatteus, maar misschien behoort dat zo op de maan. Het verhaal gaat over een half-dwaze uitvinder, Fritz Stepke, die meent dat hij met een door hem geconstrueerde ballon op de maan kan belanden. In een droom komen hij en twee van zijn vrienden met zijn kostjuffrouw daar inderdaad ook aan, wat tot de meest dwaze verwikkelingen aanleiding geeft. Wat de medewerkers betreft: als we de zang beoordelen, moet allereerst Joke Kramer worden genoemd, die een zeer te waarderen creatie gaf van de maangodin, Frau Luna. Haar stem is alleraardigst en haar spel viel ook zeer te waarderen, vooral in de scène met Stepke. Deze laatste rol werd gespeeld door Joop v. Bruggen, die er een kostelijke creatie van maakte. Zijn mimiek vooral is zeer goed, Zijn stem kon er wel mee door, evenals die van zijn beide vrienden, gespeeld door Herman Swarte en George Straatman. Frans Postma was de huismeester op de Maan. Ik heb hem wel eens beter gezien en hij was weinig rolvast. Lyda Abeln-Holscher deed het aardig als' de kostjuffrouw; evenals Ankie de Jonge-Buiskool als het kamermeisje. Bepaald onvoldoende vond ik Hein Oosterbaan als prins Sternschuppe. Zijn tenor heeft weinig klank en lijdt aan een sterk vibrato, terwijl er in de hoogte al gauw moeilijkheden komen. Ook zijn spel is te stereotyp. Het is uiteraard moeilijk om onder amateurs een goede tenor te vinden. Het bestuur moet liever weer, zoals enkele jaren tevoren, een vakman voor de tenorrol aantrekken. Dat zou het geheel zeker ten goede komen. Het beste deel van de uitvoering was ongetwijfeld het ballet, ingestudeerd door Gretel van Bruggen. Dit ballet trad in diverse scènes op en zodra dit ten tonele verscheen, werd het geheel direct stukken beter. De kostuums van de dansers waren bijzonder fraai en verzorgd en hun verrichtingen kon men zonder uitzondering ten zeerste waarderen. Louis Drent heeft zijn orkest, bestaande uit een aantal leden van het NFO, met vaste hand geleid en hij zorgde voor een uitstekend contact met het toneel. Daardoor kwam de zang van het koor zeer goed tot zijn recht. Maar wat zagen die koorleden er uit! Het talrijke publiek was gul met open doekjes en applaus aan het slot. De dames werden, evenals dirigent, regisseur en leidster van het ballet, danig in de bloemetjes gezet. Al met al dus een middelmatige uitvoering van een middelmatig werk. Ik vertrouw, dat de vereniging een volgende maal beter voor de dag zal komen. B.

Scèns op de maan. In het midden Joke Kramer als Frau Luna derde van rechts Hein Oosterbaan als Philip Sternschuppe.