GRONINGEN De Groninger opera- en operettevereniging heeft bij haar zevende lustrum nog eens weer de operette „Masker in blauw" uit haar archief gehaald. Men heeft daar twaalf jaar geleden een dergelijk daverend succes mee gehad, dat de keuze verantwoord lijkt. Zo gaf men zaterdag en zondag van deze romantische operette een tweetal uitvoeringen. Men speelde voor een volle zaal, die bij voorbaat al in de stemming was. De uitvoering had veel goede kanten, ook al liep het in het begin wat stroef. Men heeft, hoe geroutineerd men ook mag zijn, toch altijd wel enige plankenkoorts te overwinnen.

Wat de solisten betreft: de belangstelling ging uiteraard uit naar de enige beroepsspeelster in deze voorstelling, Elly Verhagen, werkzaam bij de Nederlandse Opera. Zij zong de titelrol en men kon constateren dat zij een, speciaal voor het lichte genre, aardige stem heeft, met voldoende volume om over het orkest heen te komen, terwijl zij zich op het toneel weet te bewegen. Haar partner, Henk Willemsen, heeft voor een amateur knap werk geleverd; hij heeft een sympathieke stem, intoneert zuiver en hoewel hij niet steeds voldoende verstaanbaar was in het begin, kon men zijn spel wel waarderen. In de duetten met Elly Verhagen wist hij zich wel te handhaven. Erna Leydsman-Schuitema en Joop van Bruggen , vormden weer het paar van het tweede plan. Zij deden, wat men van hen verwachten mocht. Zij zorgden voor een levendige, vlotte actie en dictie en zingen kunnen zij voor dit werk ruimschoots voldoende. Herman Swarte had een komische rol, die hij zeer vlot speelde en zong, maar hij moet het toch niet al te bont maken. Jan Ketel was een imposante major domus en Frans Postma een goede geslepen misdadiger. De kleine rollen waren eveneens in goede handen. Het koor heeft zich weer uitstekend geweerd; hun actie was knap verzorgd, speciaal in het vijfde tafereel en de zang klonk telkens uitstekend, ook al dreigde men wel eens te derailleren doordat men vlugger wilde dan de dirigent. Een speciaal woord van lof voor Gretel Bosveld-van •Bruggen en haar schare, die op charmante en kundige wijze voor de balletten hebben gezorgd en daardoor de nodige fleur aan het geheel gaven. Dz-,ot de leidster zich daarbij niet onbetuigd liet door zelf een groot aandeel in de dansjes te hebben, hebben de aanwezigen ten zeerste gewaardeerd. De begeleiding werd verzorgd door leden van het N.F.O. en enkele anderen. Bij verhindering van de vaste leider, Louis Drenth, was de directie toevertrouwd aan Kor Douma, die een kundig plaatsvervanger bleek te zijn en die ontsporingen wel wist op te vangen. De costumes, gedeeltelijk door de leden zelf vervaardigd, waren keurig verzorgd. Handige en knap uitgevoerde decors en zetstukken waren het aanschouwen ten zeerste waard; men zou de changementen nog wat vlotter kunnen uitvoeren misschien. De aanwezigen hebben deze uitvoering zeker gewaardeerd, er waren tal van opendoekjes en aan het slot veel applaus. De bloemisten hebben een beste dag gehad. Hongaars strijkkwartet De Groninger muziekvereniging heeft vrijdag haar seizoen geopend met een concert van het Hongaars strijkkwartet In oktober 1946 is dit kwartet ook eens voor de muziekvereniging opgetreden; het stond toen reeds onder leiding van Zoltan Szekely, die gehuwd is met de bekende schrijfster Szekely-Lulofs. Hij is hier ook wel als solist bij het orkest opgetreden. Het was een smakelijk programma, dat ons werd voorgezet: het „dissonantenkwartet" in c gr. terts van Mozart, het 2e kwartet opus 59 van Beethoven en het 5e kwartet van Bartok. Opus 59

van Beethoven bevat drie kwartetten, die de „Russische" worden genoemd, omdat ze zijn opgedragen aan een Russische graaf. Ze bevatten Russische volksmelodieën, in het vrijdag gespeelde komt een melodie voor, die men herkent uit Moessorgski's Boris Godoenof. Bela Bartok (1881-1945) is een componist, die thans overal, ook hier, geregeld wordt gespeeld, wij beschouwen hem als een der grootsten van de eerste helft van deze eeuw; hij schreef o.a. vijf kwartetten, waarvan het laatste in 1934 ontstond. Het van Mozart gespeelde kwartet (k.v. 465) behoort tot de zes kwartetten, die dit genie in de jaren 1782 tot 1786 componeerde. Zij behoren ongetwijfeld tot zijn beste werken in dit genre, en zij zijn gewijd aan Joseph Haydn, met iwie hij zeer bevriend was geraakt. Het thans gespeelde kwartet heeft voorts een zeer subjectieve inslag. Voor de prestaties van dit ensemble is maar een woord: fantastisch. Hun samenspel is volkomen homogeen, omdat zij geheel op elkaar zijn ingesteld. Elke nuance, elk tempoverschil of elke dynamische schakering wordt volmaakt uitgevoerd. Individueel zijn het wel ongeveer gelijke krachten in techniek en muzikaliteit. Zo kon het gebeuren, dat reeds direct Mozart een bijzonder fijne vertolking kreeg, waarbij het fraaie timbre, speciaal in het verrukkelijke andante cantabile, opviel. Het kwartet van Beethoven werd tot een brok boeiende muziek, dat vlekkeloos en met grote artisticiteit werd gespeeld. Het werk van Bartok is grillig en van geheel ander gehalte dan de voor de pauze gespeelde kwartetten, maar zeer interessant was het zeker en het gaf de spelers de gelegenheid hun schitterende techniek in alle fasen te tonen. Het publiek dat de schouwburg geheel vulde, was eensgezin in een laaiend enthousiasme en het liet de heren dan ook niet gaan voor er een bijzonder fijne toegift, con sordino gespeeld. aan , het programma was toegevoegd. Naar wij menen was het een fragment uit een kwartet van Caesar Franck. maar het werd niet aangekondigd en wij kunnen ons vergissen.