Niettegenstaande het uitvallen van doelman Hato, kort na het begin en van Giribaldi in de tweede helft, waardoor Curagao zijn twee- beste spelers moest missen, zijn de WestIndiërs er in geslaagd Feijeno.ord Zaterdagmiddag een gelijk spel van 3—3 af te dwingen, een resultaat, ,waarmede de Rotterdammers zeker meer tevreden konden zijn dan de gasten. Zij hebben heimwee, de Curagaoërs Zij willen naar huis, maar... zij kunnen niet terug. Voorlopig althans nog niet. De K.L.M. kan hen niet vervoeren, omdat er geen plaats is en de schepen, die op de West varen, kunnen hen evenmin mee nemen. Nu logeren zij in Elfhoeven aan de Reeuwijkse plassen, waar het stil is en koud. Bovendien is hun leider, de heer Viejou, Vrijdag afgereisd en de heren voelen zich verlaten en eenzaam en onwennig. Zij waren Zaterdagochtend niet in de bus te krijgen, welke hen naar het Rotterdamse stadhuis moest breiden voor een officiële ontvangst door den burgemeester. waarvoor Karei Lotsy zijn vacantië had onderbroken. Het bestuur van Feijenoord, de burgemeester, Karei Lotsy en andere geïnteresseerden, zij wachtten vergeefs en toen men de heren op Elf hoeven aan de telefoon kreeg, vernam men, dat zij niet kwamen .... Gelukkig verschenen zij later op de dag wel in het Stadion, maar ook in hun spel waren zij mat. De 50.000 toeschouwers kregen aanvankelijk niet veel te zien van het prettige enthousiasme, waarmede deze gasten Feijenoord in de eerste ontmoeting te lijf waren gegaan.

Snel succes Reeds na een kwartier kreeg Feijenoord een, op dat ogenblik, verdiende voorsprong door een doelpunt van linksbuiten Snoek en toen even later Hato een „kopstoot" kreeg en het veld verliet, scheen de strijd beslist en was de aardigheid er voor de meesten ook meteen af. Het bleef ln de gehele eerste helft een tamme vertoning, ook van de zijde van Feijenoord, dat Linssen, Vrauwdeunt en Kilsdonk aan de kant had gezet, De Vroet linksbinnen liet spelen (wat hij niet kan!), Groeneweg als linkshalf probeerde, wat een misgreep was, omdat deze knaap geen respect heeft voor zijn tegenstanders en den scheidsrechter, ln Steenbergen, den rechtsbinnen, vergeefs een versterking van de voorhoede zocht en . . . dat ook al geïnfecteerd bleek door de „stopperspilbacil". Spil' Kroon „stopperde", Paauwe en Groeneweg zwierven zo'n beetje over het middenveld en de backs vergaten helemaal, dat zij nu de buitenmannen moesten dekken. Dat gaf allemaal niets, zo lang de Curagaoërs blijk gaven er niet erg veel zin ln te hebben. Toen kon Feijenoord hen gemakkelijk de baas, al Jjleef de voorhoede ook ln gebreke de soms wel aardige aanvallen behoorlijk af te werken.

De eerste waarschuwing kwam echter enkele minuten voor de rust, toen de voorhoede van de gasten tot dicht bü het doel doordrong. Visser stopt® het harde schot van Juliana en de toelopende mldvoor F. Jansen knalde de gelijkmaker ln de touwen. Feijenoord begreep die waarschuwing echter niet, begon de tweede helft precies eender met v. d. Water onder de lat In de plaats van den geblesseerden Visser en de eerste aanbal van de gasten, die nu onstuimiger speelden, was meteen raak ook. Jansen kreeg ln vrije positie het leder, liep er mee door en plaatste het kalm tn de hoek. In vrije positie! Zulke „vrije posities" kreeg Jansen en kreeg ook Juliana nadien nog tal van malen, doordat het niet klopte in de verdediging van Feijenoord, wier spelers niet geschikt zijn voor het .isysteem". Een slimme Vos Be Rotterdammers verplaatsten het spel, maar de uitvallen van de gasten

«uren gevaarlijker dan het gehele offensief van Feijenoord, doelman Vos bleek een waardige plaatsvervanger voor Hato, hoe vreemd zijn optreden vaak ook was. Een potige, harde knaap, die eens met zijn hoofd tegen de paal viel, maar rustig verder speelde; een hardhandige E.H B O.'er, die v. d. Korput vloerde, hem onder zijn armen vastgreep en wégsleepte, omdat hij in de weg lag en die na het stopsignaal van scheidsrechter Aussum, den Rotterdammer onder het middel pakte en begon te ,,pompen", als stond hij op een schip, dat vol liep . . Het werd gelijk door een afgemeten voorzet van Paauwe en een kopbal van De Vroet; het werd zelfs 3—2 voor Feijenoord door Steenbergen, nadat Jansen aan de andere iijde de bal hard tegen de lat had gekopt en de gehele voorhoede het leder langs v. d. Water had gelopen, waarbij het den scheidsrechter echter niet Was ontgaan, dat er een hand bij was gebruikt. Feijenoord Juichte en voelde zich opgelucht. Maar Curacao hield vol. De „vrije posities" bleven, v. d. Water kreeg het druk en verrichtte een paar maal,knap werk, en even voor het einde gebeurde het: weer zo'n aanval, waar de Rotterdamse verdediging niet goed raad mee wist. Links buiten Bernabella kreeg het leder en hoewel zwaar gehinderd loste hij een schitterend schot, hard en zuiver, precies ln de bovenhoek: 3—3. Met Hato, die de pijn in zijn gezicht blijkbaar alweer was vergeten,

Hato, ditmaal door een „kopstoot" buiten gevecht gesteld. in „burger" voorop, hesen de Curasaoërs Bernabella op de schouders en droegen hem ln triomf van het veld Deze 3—3 was voor hen het mooiste succes van de gehele tour door Nederland. Als Feijenoord nu de oorzaak van dit succes, dat voor rood-wit gelijk stond aan een nederlaag, maar heeft begrepen...