Klasse blUft klasse. De duizenden — er waren ongeveer 40.000 toeschouwers! Rebben in het Rotterdamse Stadion een nieuw bewijs voor dere stelling geKregen, want zij zagen een „Feijenoord—Ajax" van zo hoog gehalte, zo verbluffend goed, vooral technisch zo knap en daarbU zo geestdriftig, dat een tyd, welke men reeds lang voorbij waande, herleefde, de tijd namelijk, toen deze twee clubs het beste Nederlandse clubvoetbal vertegenwoordigden.

BOEIENDE STRIJD Een club speelt zo goed, als de tegenstander toelaat. Welnu, daarin en daarin alleen school de oplossing van het raadsel, },oe én Feijenoord én A.jax nu ineens konden worden opgeheven uit de middelmatigheid van het huidige spelpeil. Zij steunden elkaar, zij stimuleerden elkaar en zij deden dat „et precies dezelfde wapens: techniek en geestdrift, de ideale combinatie, die men helaas zo zelden aantreft. Zat het misschien ook in de Arsenalshirts, waardoor Ajax iets van dat typisch Engelse over zich had? Maar hoe wonderlijk goed was daarop de reactie van het in blauw gestoken Feijenoord, op een paar wijzigingen na toch hetzelfde Feijenoord, dat vorige week kans- en roemloos ten fcnder ging tegen Sparta! Het waren niet de wijzigingen, die de verbetering brachten. Paauwe was als spil zeker beter dan Herwijnen, maar een ideale spil was hij toch niet en de nieuwe midvoor, De Jong, paste, zonder nu direct te falen, toch niet in de vaak geraffineerd samenspelende voorhoede. Neen, door die wijzigingen kwam het niet. Waar het dan wel door kwam? Doordat Feijenoord het korte spel los liet, doordat het met zuiver aangegeven ballen, vooral van oude rotten als Vrauwdeunt en De Vroet, snelle open, flitsende aanvallen opbouwde Dat ging niet ineens. Ajax nam het spel in handen, Ajax waande zich Arsenal en het mocht dat ook doen Het gehele elftal liep als een goed gesmeerde machine en het duurde even. voor Feijenoord er aan te pas kwam Maar toen Was het meteen raak ook En hoel Klassiek doelpunt Dat doorlopen van Vrauwdeunt op een through-pass van Kilsdonk- en die afgemeten voorzet naar De Jong, die hem keurig afwerkte, het was een voorbeeld van een „klassiek" doelpunt. Het deprimeerde Ajax niet, dit doelpunt, maar het bracht Feijenoord in de sfeer, die het nodig had, die het kende, herkende en die het niet meer los liet, ook niet, toen Paauwe een fout maakte, waardoor Broekman de stand kon egaliseren Linssen op rechts speelde als in zijn beste jaren, Kilsdonk deed nauwelijks onder voor Drager, Vrauwdeunt was overal, De Vroet schitterde, Hoogvliet toonde zich een waardige plaatsvervanger van Paauwe op de rechtshalfplaats. In positiespel was Ajax de Rotterdammers nog de baas, maar de groei zette door, Feijenoord werkte zich op tot de gelijke hoogte van de Amsterdammers, ongeslagen nog dit seizoen. Elk foutje werd uitgebuit en het was een fout van Stoffelen dat hU, rechtshalf spelend nu weer, meestal te ver naar de spilplaats afzwenkte en Kilsdonk vrö liet. Telkens opnieuw ging het leder naar den linksbuiten, telkens opnieuw kwamen er voorzetten en ■.. schoten, die doelman Keizer op de proef stelden. En een zo'n schot, afkomstig van Kilsdonk uit een vrije schop, laag en zuiver, verdween in de hoek. Het antwoord van Ajax volgde prompt. Doelman v. d. Bijl, voordien al een paar maal onzeker en verre van klemvast, kon een schot van Van Dijk niet verwerken en de inzet van Michels betekende andermaal de gelijkmaker. Maar de strijd ging door, snel, boeiend, gevarieerd, ook na de rust. Ajax wat meer in de aanval, maar gevaarlijke uitvallen van Feijen oord, gesteund door de steeds onmiddellijk aansluitende middenlinie en achterhoede. Kostbare fouten Na tien minuten een verre trap van v. d. Heide naar Kilsdonk. Een misverstand tussen Potharst en Stoffelen, waardoor Kilsdonk vrij kon doorlopen en het was 3—2 voor Feijenoord. Even ontreddering bij Ajax. onzekerheid in de nationale verdediging.

Feijenoord voelde het, Feijenoord viel aan, zette alles op alles. Weer een voorzet van Kilsdonk, een misgreep van Keizer en door Linssen 4 2. Maar 4—2 tegen Ajax betekent nog niet, dat de strUd al is gewonnen. Met Fischer als midvoor werd een nieuw offensief ingezet, hard, verbeten. Keniscboten suisden op het doel af, Ajacicden duikelden in het net, maar de bal kwam er niet in. Daarvoor zorgde v. d. Bijl, die zich prachtig herstelde, daarvoor zorgde ook de achterhoede, eveneens beter spelend dan voor de rust. Feijenoord werd ingesloten, maar het hield stand en het loerde tegelijkertijd op zijn kans. En die kans kwam! Weer was het Kilsdonk, die bij een uitval de bal hoog voor het doel plaatste. Weer miste Keizer en hoewel v. d. Linden hem vast hield, toch kon Linssen het leder nog een tikje geven naar De Jong, die vrij stond en van deze vrijheid profiteerde: 5—2! Toen was de strijd gestreden; toen was de zege veilig: toen was de eerste nederlaag van Ajax een feit. Wel bleef Ajax volharden, wel kon Fischer na een hoekschop nog tot een derde Amsterdams doelpunt komen, maar dat was van geen betekenis meer. De uitslag werd er alleen tot normaler proporties door teruggebracht We zullen deze strijd, uitstekend geleid door scheidsrechter v. d. Meer, niet spoedig vergeten!