Het oorverdovend lawaai van de Sparta-junlores, die voor de gelegenr heid met een vreemd soort elastische toeters waren uitgerust, was goed bedoeld. En al was het dan geen feestmuziek, die er uitkwam, het Jïlonk de Sparta-supporters (althans het eerst*; half uur) toch als zodanig in de oren. Later, toen de grote debacle begon, gaven de toeters geen geluid meier en nog weer later, toen de Spartanen allerzieligst lagen te zieltogen, was het een triest gezicht om naar dat armzalig, hoopje toeters, achter het doel van Hellwig, te moeten kijken .... ,

Uitverkocht huis – In plaats vaneen frisse revanche voor de 2-3„ in het Stadion is het nog een veel grotere desillusie geworden, gisteren op het Kasteel van Spangen, dat dit seizoen – althans voor een competitiewedstrijd van Sparta, nog niet zoveel Rotterdammers door zijn poorten naar binnen zag drommen. Het is een aardig gezicht, zo’n uitverkocht huis, tot aan de kantelen opgepropt met mensen, die elkaar, voor de wedstrijd begint, knipoogjes geven. Nog zo echt inde stemming van het Kerstmannetje. Welnu, aan Sparta heeft het niet- gelagen om als dank voor de belangstelling, surprises uitte. delen. Met Lening weer op de middenvoorplaats voelden de nazaten van Leonidas zich zo al niet inde stemming Om Athene te verslaan dan toch om een ouderwets Sparta —Feyenoord op te voeren. En . de neus van Edo’s voorzitter, die er helemaal voor uiï Haarlem was gekomen, moet zich gekromd hebben van plezier,toen hij de Spartanen wilde Indianendansen zag uitvoeren. Na een kwdrtier was pr al scalpjool, toen een schot van Lening (tegen de paal) via van Male van jlen Boer de „finishing touch” kreeg (1-0) en tien minuten later werden de toeters , waanzinnig, toen d°n Boer tegen de lat had geschoten en Lening al koppend het retourtje af gaf, dat het tweede Sparta-doelpunt betekende (2-0). Er w? – op dat ogenblik voor Feyenoord geen enkele aanleiding om het leven van de zonnigste kant te bekijken. Da grote „azen” Brandes, Linssen en v. Munster zaten elke keer deerlijk klem tussen het fanatieke driemanschap v. Gorkom-Wepster-Nijssen en zowel Oldenburg als v.d. Heide konden daar achter tegen een spring-inhet-veld als van Male of twee doorzetters als den Boer en Lening heus hun plezier wel op. Feyenoord mocht nog van geluk spreken, dat de heer Aussem ineen vergevingsgezinde bui was en niet al te streng lette op duwtjes inde rug in het strafschopgebied en voorts dat Lening zo vriendelijk was om op enkele meters vrolijk naast te schieten. De ommekeer Maar zoals een medaille twee kanten heeft, zo brak er ook een tijd aan, dat Feyenoord de bakens wat naar de Sparta-helft ging verzetten. Voordien had Hellwig zich al eens onversaagd voor de voeten van de aanstormende van Munster geworpen, doch de kogel van Brandes, kort voor rust, was hem toch te machtig. (2-1). Na de rust deden de Spartanen nog wel krampachtig hun best om aan de wensen van de toeteraars tegemoet te komen, doch de kopbal en het schot rakelings over de lat van Brandes. begonnen alreeds sombere schaduwen vooruit te werpen. Dg narigheid begon echter pas goed, . toen Nijssen wat al' te nieuwsCT)erig' over de schouder van Brandes keek, waardoor hij zeer onprettig met de schoenneus van laatstgenoemde in-'aanraking kwam .en er niets anders voor hem opzat dan met een lichte gelaatsontsiering het veld te verlaten. Den Boer besloot toep als aanvoerder de leeg gekomen backplaats te bezetten ën een zekere Tibaui ging inde voorhoede, waarmede noch de voornoch de- achterhoede van Sparta bijster gediend' waren. Na twintig minuten zagen we dan ook Linssen , een duik nemen top een voorzet van Van Munster en het was 2-2. Nog een kwartier hebben we Sparta zien spartelen om het noodlot, af te wenden, maar toen werd snel het vonnis voltrokken. Het was eerst Van Munster, die nu een voorzet van Linssen met een doelpunt bekroonde, daarna zagen -we Van Munster Wepster passeren en de bal op een presenteerblaadje aan Brandes geven, die zónder Spartaan inde buurt er wel weg mee wist en ten slotte was het nog eens Brandes, die een schot van Rijshouwer tegen de paal tegen dé vijfde en laatste kegel aan'het scoringsbord inruilde. . Een beetje triest en roemloos einde vaneen wedstrijd, die zp leuk begon, doch de toeschouwers m9gen zich troosten met de gedachte, dat Feyenoord —EDO, over 14 dagen, nu tenminste de moeite waard wordt. Behalve dan voor EDO’s voorzitter, die * 'ongetwijfeld met sombere voorgevoelens naar Haarlem terug is gekeerd