In het Olympisch Stadion te Amsterdam stierf gisteren een illusie. Feyenoord kon inde beslissingswedstrijd tegen EDO op het beslissende ogenblik niet te kracht opbrengen om een beslissing te forceren, Hierdoor verhuist ook de tweede kampioenstitel van het Westen naar Haarlem, dat waarachtig niet mag mopperen. Ook in het Oosten viel de beslissing, hier heeft Go Ahead de titel bemachtigd. Het wachten is nu nog slechts op district 4, waar BW nog kan worden ingehaald door Eindhoven.

De Rotterdammers hebben er niet voor gevochten (Van onze verslaggever) Feijenoord heeft ons gisteren een beetje verbaasd. Het deed denken aan een hardloper, die tijdens de beslissende race opeens de baan uitwandelt om met een hoofd vol vage gedachten bloemetjes te plukken. Zo was het met Feijenoord. Het brengt het met woeste inspanning tot een beslissingswedstrijd tegen EDO, komt ineen uitpuilend Olympisch Stadion en... gaat tot ver inde tweede helft lopen mediteren. EDO zag het heel anders, dat begon onmiddellijk fanatiek op de bal te jagen, hem voor trage Feijenoordbenen weg te plukken en uit alle standen te schieten. Raak te schieten bovendien. Voor de rust stond het al 2—o en alleen omdat doelman Vander Bijl zo temperamentvol jong is. kwam het niet verder. Een kwartier voor tijd sProng Steenbergen de bal ook eens langs Wille en tóen was Feijenoord eindelijk dat mistige gevoel van minderwaardigheid kwijt.-Maar Schijvenaar en zijn mannen gingen nu dicht oij elkaar in het strafschopgebied lopen en de Rotterdammers kwamen daar beslist niet langs.

Het is ons nog steeds een raadsel, waarom Feijenoord niet meteen snelheid zocht. Van Munster kon toch hard lopen en er zijn meer vlugge knapen inde voorhoede. De Rotterdammers wriemelden nu met kort spel inde EDO-verdediging rond en werden natuurlijk geslacht. Lasschuit stond eigenlijk stopperspil, Karpes speelde als teruggetrokken half op zijn plaats. Schildwacht speelde aanvallende spil en dan was er natuurlijk de grote Schijvenaar. Mêt de taaie Odenthal was dit een opvallend werklustig kwintet, dat misschien alleen met snelheid uit elkaar te spelen was gèweest. Eenmaal lukte een overrompeling bijna, toen Korput langs Wille de bal omhaalde en Karpes precies op tijd binnenkwam om op de doellijn succes te boeken. Dat gebeurde na vijf minuten, toen Spek aan de andere kant al tweemaal Vander Bijl de lucht had ingestuurd om scherpe schoten te stoppen. EDO bleef in hoog tempo, won bijna elk persoonlijk duel, en bracht ’"an der Heide, Oldenburg °n -oora de niet erg imponerende spil Kroon met toenemende frequentie in moeilijkheden. Dit moes*: een doelpunt worden en het kwam '.oen Schijvenaar een vrije trap zorgvuldig in het doelgebied plaatste en Roodselaar achteruit koppende, zowel Kroon als Vander Bijl aan zijn wagentje bond. Zijn druk hield aan. De Vroet en Hoogvliet werkten hard, maar niet fortuinlijk. Bijna elke trap naar voren werd onmiddellijk geretourneerd en toen eerst Spek van 40 meter afstand tegen de paal had geschoten en even later Kootz de *~euzelende '.Croon en Van der Heide met een tweede doelpunt had afgestraft, 'eek de zaak wel geregeld, vooral toen EDO ook na rust inde aanval bleef,. Feijenoords verdediging, steeds dwazer ging terugspelen, Vander Bijl toen met vertwijfelende spri- het geva.;r moest bezweren en ook 1 -ens misvloog op Speks en Verdams scherpe probeersels, to~" ''-milten wij: Feijenoord

ga naar huis, want het wordt bepaald niets! Maar het moet gezegd, dat de Rotterdammers zich met een redelijk vlot offensief nog wat rehabiliteerden, schieten deed de voorhoede nauwelijks, daarom deed Hoogvliet het van zijn haljplaats maar (en tweemaal heel goed). Maar er werden althans wat tanden op elkaar gezet. De Vroet ging naar Korputs plaats en toen Brandes opeens vlug met de bal door de EDOmuur was gesprongen, schoot de internationaal van drie meter juist in de armen van de ronatollende Wille. Even later kwam dat toch in orde toen in een algemene aanval Steenbergen de bal over de doellijn liep, Daar zou Karpes hem er wel weer achter vandaan slaan, maar dat werd algemeen niet belangrijk gevoeld, 2—1. Het werden nu heftige minuten. Steendam werd vervangen door Henstra, die zich ook maar voor het EDO-doel terugtrok, Brandes kreeg nog een kansje, maar de Haarlemmers hielden de kampioenskrans practisch al in de hand en lieten hem niet meer los.

'Wille en Schijvenaar houden „gestroomlijnd" stand tegen Steenbergen.