T K heb geen spijt, dat ik niet naar de speedway ben gegaan..zei 1 > „ de ene heer tegen de andere heer op lijn 10. na afloop van de wedstrijd Feijenoord-Stormvogels en hiermee bedoelde hij, dat het geen saaie vertoning was geweest. Inderdaad, hij had gelijk. Wij kunnen ons saaiere Bal-finales herinneren dan deze. Doelpunten op ’t laatste nippertje, strafschoppen bij de vleet, kortom: de supporters van Feyenoord hebben heel wat moeten doorstaan, voordat Arie de Vroet, inde klassieke badjas, uit handen van de Z.V.C.-voorzitter, de heer Kees van Hasselt, de Zilveren Bal mocht aannemen.

Joep in ’t zonnetje T\7 AT zou u ervan zeggen, als •'* we Joep Brandes, de middenvoor van Feyenoord. eens in het zonnetje zetten. Joep is niet altijd een brave jongen in het veld hij doet wel eens dingen, die het daglicht niet mogen verdragen maar Zondagmiddag was hij zijn plaats in Feyenoord waard. Drie keer heeft hij onze nationale doelman sip laten kijken en aangezien nog steeds drie keer scheepsrecht is, was het ten slotte geen wonder, dat de Rotterdammers wonnen. •_, , .

te hebben, inde tweede plaats werd de muis kat en de kat muis en ten slotte kwamen we tót een voor onze beroepstrots beschamende ontdekking: we hadden de wind vergeten...! Zoals in het boek van Gulbranssen winden om de rotsen woeien, zo woei er een straffe wind over ’t Kasteel of beter gezegd: van de jongefistribune naar het Kasteel toe.

Piet Kraak heeft gewoon al een ferme uittrap, maar met het „windje” mee kon hij bijna bij v.d. Bijl komen.

Enfin, om kort te gaan: er waren twee minuten inde tVeede helft gespeeld, toen Van Opbergen een aanloopje nam bij de cornervlag, de bal mét een fraaie boog op de krullebol liet komen van Luppens, die knikte en het was 2—l.

De laatste van de drie heeft Feyenoord de Zilveren Bal bezorgd. We waren aan de strafschoppen. Alles, om de wedstrijd normaal te laten eindigen, was mislukt, zodat er ten slotte niets anders overbleef dan vanaf de witte stip de Gordiaanse knoop door te hakken.

Weg superioriteit van Feyenoord, weg rozengeur en maneschijn vanaf dat doelpunt waren het de IJmuidense vissers, die de wind inde zeilen namen en het was geen vissersvloot, die de haven van Rotterdam probeerde binnen te varen, maar een Armada. Het hele Rotterdamse geschut moest in staat van verdediging worden gebracht en bijna kon commandant De Vroet victorie roepen, toen wel een zeer ongelukkig incident de IJm.uidense invasie met succes bekroonde. Kroon probeerde de bal weg te koppen, doch in plaats van naar links, ging het projectiel naar rechts, over v.d. Bijl heen, in het eigen doel: 2—2. T_T ET incident had een nog onge■*- -*■ lukkiger nasleep, want even later viel Kroon, zonder met een speler in botsing te zijn geweest en moest duizelig (zo niet erger) van ’t veld worden gedragen. V.d. Heide trok z’n jasje uit, nam z’n oude plaats in en Smulders verhuisde naar het midden.

De eerste poging hiertoe mislukte ook. Stormvogels moest beginnen en deed het allermiserahelst: 1 uit 3. Maar Feyenoord deed het al geen haar beter. Toen waren de IJmuidenaren weer aan de beurt. Meijer en Schorel gaven v.d. Bijl geen schijn van kans, maar het schot van Goedhart nam hij op de vuist. Resultaat: 2 uit 3. Feyenoord weer. Kilsdonk... raak! Hoek... raak! ledereen keek met verdubbelde spanning naar Brandes. Hij had bij de eerste serie de bal naast geknald, zou hij nu...? Joep keek naar Piet en Piet keek 'naar Joep. Daar had je die knaap weer met z’n verraderlijke schuivers...” dacht Kraak. En Brandes dacht: „Twee keer hebben jullie het kunstje geflikt om gelijk te maken, maarde derde keer...” En daar ging z’n voet tegen de bal, die niet laag langs de grond, maar hoog, inde linker bovenhoek, onbereikbaar voor Kraak, in het net verdween. En zo was het tenslotte Joep, die de illusie van Piet, om de Zilveren Bal mee naar IJmuiden te nemen, de grond inboorde. Wat nooit leuk is. • Met de hakken over de sloot U 1 EN en ander neemt niet -‘—'weg, dat Feyenoord maar net met de hakken over de sloot gekomen is en dat Stormvogels met evenveel recht van spreken de Zilveren Bal had kunnen winnen, wat voor de club van Piet • Kraak een groter compliment is dan voor die van Joep Brandes. Ik heb u, meen ik, de vorige week reeds verteld, dat Stormvogels een fris, jong ploegje op de been beeft gebracht en deze indruk is Zondag opnieuw bevestigd.

Hevige attaques bleven van weerszijden onvruchtbaar en zo moest Bok de Korver in ’t veld komen om met de heren te overleggen, waar de strafschoppen zouden worden genomen. Doch, in strijd met de reglementen, gaven Arie de Vroet zowel als Piet Kraak er de voorkeur aan om langs de normale weg te proberen Het is geen hoge school-voetbal wat de jongens van Kraak laten zien, maar het is pittig en schuimend als jong bier en Feyenoord, met z’n professorale allures, heeft er de handen vol aan gehad. Voor de rustwas het rozengeur en maneschijn. Het leek een spelletje te worden var. kat en muis. AI na een kwartier stonden Brandes en Steenbergen om‘het hardst tegen Kraak aan te knallen, waarbij de lange Steenbergen aan het langste eind trok (1—0). Nog een kwartier spartelde het muisje en toen pikte Brandes een pass op van De Vroet. IJmuiden op de tribune schreeuwde: „Buitenspel!” Karei van der Meer keek naar Magielsen, die de grens afjoeg, maar Magielsen schudde met ’t wijze hoofd en dat gebeurde een seconde nadat Piet Kraak onaangenaam kennis maakte met Joep Brandes (2—0). In ’t laatste kwartier, voordat de spelers naar de thee gingen en de Zilveren Bal Commissie met haar invité’s naar het buffet, werd ’t muisje nog niet verder verslonden, maar we dachten allemaal, dat het uitstel van executie was. Winden woeien over ’t kasteel Ade thee en andere dranken -*• ’ kwamen we tot enkele hoogst merkwaardige conclusies, waardoor onze beeldspraak in gevaar kwam. Allereerst bleken de roosjes (uit de maneschijn) doornen tot een beslissing te komen en zo begonnen we te verlengen: twee maal zeven en een halve minuut.

Het eerste halve kwartier ging zonder emotie voorbij en van de tweede zeven-en-een-halve minuut waren er zowat vijf verstreken, toen Brandes uiteen corner heel Feyenoord aan het juichen bracht: 3—2. ledereen dacht: „nu is het gebeurd met Stormvogels”, er begonnen al mensen weg te gaan, maar met misschien nog een misschien minuut te spelen zagen we opeens, inde buurt van het Feyenoord-doel, een stuk of wat IJmiïidenaren de armen inde lucnt steken, voor een handsbal van Smulders. Karei van der Meer had het ook gezien en toch groot gejuich van "de niet-Feyenoord supporters ging de bal op de witte stip. Een schot van De Boer en... Piet Kraak hoste met de backs van Stormvogels. Het was 3—3.

Joep Brandes heeft dat natuurlijk ook gezien, dat hossen van Piet Kraak bedoel ik en... enfin, de rest weet u. (Toch vermoed ik, nee, ik, weet het bijna wel zeker, dat Joep en Piet het later op de avond, aan het diner, dat na elke finale om de Zilveren Bal volgt, weer hebben afgedronken. Want zo zijn voetballers...!)