Zo was het begin. Sensationeel. Geen doelpunt voor de Schiedammers, maar wel een injectie voor twee maal elf knapen, die spelen in een club met grote naam en traditie

Een voorzet van de Hermes linksbuiten, een kopbal van Lex Janse, doelman v.d. Bijl geslagen ’t Is alsof de bliksem inslaat en het gehele huis van Hermes DVS volgepropt met 12.000 bewoners van jenever- en Maasstad, vat vlam. Plotseling verdwijnt bij de vele „gebonte” dames het gevoel van onbehagen over de ietwat rode en soms paarse neusjes, immers zij zijn voorlopig niet meer in tel bij het mannelijk deel van de menigte, dat heeft het veel te druk met de strijd die zich daar voor hem op het groene glibberige terrein afspeelt. Een wonder. Het zou niet aantrekkelijk of opwindend zijn. Het is toch ook geen doodgewone wedstrijd Hermes—Feyenoord. Die is altijd goed en spannend. En dat zou-ie nu ook weer worden, dat staat vast. Het begin is er a1... de kopbal van Janse is niet raak, op'wonderbaar lijke wijze is het bruine mirakel er toch weer uitgedraaid.

Zij hadden de opdracht die namen hoog te houden en de traditie te laten voortbestaan. Dit is nu gebeurd en zij hebben broederlijk de punten gedeeld. 3—3 is de uitslag geworden. Dit was het resultaat van driemaal vijf en veertig minuten vechten, hard vechten soms. Een strijd, waarin spelers en aanhang van beide kanten van alles wat er bij een voetbalwedstrijd te genieten valt genoten heeft. Allereerst waren het de mannen van de Vroet, die hun deel van de vreugde kregen. Nadat het spel een half uur snel en verrassend heen en weer golfde, met een licht dominerend Hermes tempo was hiervan meestal de oorzaak was Melief, de jonge linksachter van Hermes DVS, zo ongelukkig om een schot van Joep Brandes, zodanig van richting te veranderen, dat het totaal onhoudbaar voor doelman Pil in het net verdween. Deze voorsprong gaf de voorhoede van de Rood-witten wat meer stootkracht en plotseling had stopperspil Poulus alle moeite met de Rotterdammers, die hij de eerste dertig minuten zo moedig door kloek en soepel spel in bedwang had. Geassisteerd door zijn beide backs weet hij tot de thee de stand ongewijzigd te houden en na de rust zouden zijn voorwaartsen er dan wel voor zorgen dat de punten in Schiedam bleven. Inderdaad zij begonnen de tweede helft met een heftig offensief. De wat slome Feyenoord-defensie moest alle zeilen bijzetten, maar vooral doelman v.d. Bijl, wiens omhelzing met juffrouw Fortuna nogal van heftige aard was. Doelpunten tellen en de Schiedammers zagen geen kans om ze te maken. Feyenoord wel. Uiteen van de vele gevaarlijke doorbraken, meestal opgezet door handige openingen van de jeugdige Steenbergen, weet v.d. Korput Pil het nakijken te geven. Even, maar dan ook maar heel even was : het alsof de strijd beslist was. De volgende negen minuten zouden echter anders leren. Eerst maakte Lex Janse er 2 —1 van, dan Van Buitenen uiteen strafschop veroorzaakt door Oldenburg, 2—2 en tot grote vreugde voor de Hermes supporters, de kleine Joop Heijster 3—2. Dat was spanning en sensatie en nog zou het niet alles zijn, want kort daarop kreeg Van Kilsdonk van grote afstand een vrije schop te nemen. Hij aarzelde niet en met zijn rechtervoet zorgde hij ervoor, dat zonder dat er een Schiedammer aan te pas kwam het weer gelijk was. Dit bleef zo, want noch v.d. Tuin noch Van Kilsdonk benutten de kans die zij op ’n presenteerblaadje kregen.