De Feyenoorders, die inde bekerwedstrijd tegen Zeeburgia, moesten starten zonder de geblesseerde Brandes, op wiens plaats v.d. Korput speelde, hadden kennelijk de Turkse reis nog inde benen, want hun spel had aanvankelijk, evenals trouwens dat van Zeeburgia, weinig om het lijf. Niettemin had Feyenoord al gauw de beste papieren, wat tot uitdrukking kwam toen Hoek na een kwartier z’n club de leiding gaf. Bij Zeeburgia deed Verhagen wel aardige dingen met de bal, doch hij kon het ook niet alleen. Kort voor de rust maakte Wolffram er 1-1 van.

Inde tweede helft heeft Feyenoord z’n slag' geslagen. Onmiddellijk na de rust gaf Van Steenbergen een zuivere pass naar Van Kilsdonk, die met een hard en ver schot de Amsterdamse keeper passeerde (2-1). De Rotterdammers waren toen sterker en speelden veel beter dan voor de rust. Het derde doelpunt scoorde Van Hoek uiteen penalty. Hierna geloofde Feyenoord het wel en pas kort voor het einde werd het door Van Steenbergen 4-1.