(Van één onze verslaggevers)- DORDRECHT. Zondagmiddag. Zonder sensatie is de wedstrijd Emma—Feyenoord (2—2) niet geweest. Aan de eerste sensatie hadden de twee ploegen echter part nog deel, want zij werd de toeschouwers bezorgd dooreen haas, die tijdens de pauze plotseling op het veld opdook. Prompt opende de Dordtse jeugd de jacht op het beestje, dat tot groot vermaak van het publiek telkens weer onder een vallend jongenslichaam door dook. Tenslotte werd het toch gevangen en buiten het veld gebracht, terwijl de supporters zich weer bepaalden tot een afwachtende houding. De haas kwam echter nog eens terug, weer stroomde de jeugd het voetbal-jachtveld op en na een hartstochtelijke jacht werd het dier weer van het veld verwijderd. Nu voor goed. ’t Was juist op tijd, want de spelers kwamen al terug om de wedstrijd de stand was I—l te hervatten. Emma had voor de rust een licht overwicht gehad. Wel was Feyenoord na het begin opgedrongen, maar toen spil Veldhuis na ongeveer 10 minuten de bal via de paal achter v.d. Bijl gedeponeerd had, kwam de aanval van Emma meer los. Toch wist Van Munster korte tijd later goed te profiteren vaneen fout van doelman v. d. Berg. Deze stompte een ver schot van Hoogvliet terug in het veld, waarop Van Munster hard en onhoudbaar inschoot (1—1). Hoewel de druk van Emma steeds zwaarder werd (5 corners achter elkaar) bleef deze stand ongewijzigd tot ongeveer 7 minuten na rust. De voorhoede van Emma was toen resoluter gaan spelen en linksbuiten Van Welzenes zorgde in samenwerking met Janus v.d. Gijp voor een zeer fraai doelpunt (2—1). Versterkte verdediging Emma trok zich hierna steeds meer terug inde verdediging, terwijl Feyenoord met de sterke wind pal inde rug optrok naar de middenlijn. Tien minuten voor het eind bestond de Dordtse voorhoede nog slechts uit twee man.

Inde Rotterdamse voorhoede liet vooral Vander Hoek enige keren zeer goede kansen op een gelijkmaker voorbijgaan, terwijl Linssen v. d. Berg met verre schoten murw trachtte te maken. Tenslotte, anderhalve minuut voor voor het einde, toen niemand het meer verwachtte, kwam de gelijkmaker. Het was een zeer geraffineerd doelpunt. Van Hoek had een voorzet gelanceerd, die volgens de verdediging van Emma door Van Kilsdonk ingeschoten zou moeten worden. De laatste liet de bal echter lopen voor de toestormende Hoogvliet, die met een hard schot v.d. Berg volkomen verraste (2—2). Inde laatste minuut probeerde Feyenoord nog het winnende doelpunt te scoren, maar daar was het te laat voor. ’t Zou ook te veel van het goede zijn geweest.