(Van onze correspondent) Sittardia keek beide malen, dat deze middag de spelers de kleedkamer konden opzoeken, tegen een achterstand op het scorebord aan. Bij de rust stond Feyenoord met 2—l voor en toen de spelers definitief de plakkerige Limburgse klei konden verlaten, had Feyenoord met 2—3 gewonnen. De Rotterdammers hebben hun drie treffers te danken aan het feit, dat hun aanvallers de aanvallen tactischer opbouwden en afwerkten.

Dat Sittardia, ofschoon zeer begerig naar doelpunten, maar twee keer het net achter Vander Bijl kon doen trillen, is de grote verdienste van de Feyenoord-doelman zelf en zijn helpers Blankemeyer en v.d. Korput. Doelman Ruyter bleek dezelfde mentaliteit als zijn collega te bezitten, maar zijn medeverdedigers, in het bijzonder Pfennings, niet. De eerste Limburgse aanval, waarbij Ritzen een belangrijke rol speelde, resulteerde ineen hoekschop, die evenwel niets opleverde. Feyenoord had zijn antwoord meteen klaar. Er ontstonden voor het Sittardia-doel zeer gevaarlijke momenten. Hoewel Vander Hoek eenmaal het net vond, leidde Feyenoord toch nog niet, want aan dit doelpunt zaten onmiskenbaar onvolkomenheden. Bij Limburgse aanvallen kanjerde Ruiszen tegen de paal, Ehlen schoot over en Noterman naast. Ondertussen zat Feyenoord niet stil: doelman Ruyter moest tweemaal de bal tot hoekschop werken, toen Mijnsbergen en Vander Heide hem bewaakten. Met korte tussenpozen verkeerden beide doelen

herhaaldelijk in gevaar. Na een half uur spelen nam Sittardia de leiding dooreen Ehlen—Ruiszen-combinatie, waaruit laatstgenoemde scoorde. Maar Vander Heide zorgde onmiddellijk daarop voor de gelijkmaker en nog voor de rust ook voor de I—2 voorsprong, toen Pfennings hem daartoe alle gelegenheid gaf. Toen er twaalf minuten van de tweede helft, die kwalitatief van aanmerkelijk mindere kwaliteit dan de eerste was, waren gespeeld, kopte Mijnsbergen eendoor Vander Hoek hoog voor het doel geplaatste bal inde touwen, I—3. Sittardia heeft daarna vergeefs gepoogd de achterstand weg te schieten. Toch kwamen ze nog tot 2—3. Dat gebeurde enkele minuten voor het einde. Ruiszen werd toen binnen de gevaarlijke lijnen genomen en Ehlen benutte de strafschop. WATERPOLO COMPETITIE ZRO Dames, afd. A: HZ & PC—GZC s—l, B—Zian 2—7, B: LAC—RDZ 2 I—6, C: SZC—ODZ 2 4—l. Heren, afd. B: ZZ en PC—RZ en PC 4—5. ZPB—ZPC 3—5, ZPC—GZC 3 2—lo, C: RZC 3—R 3 2—6, D: RWV—R 4 6—o, E: Dockyard—Shell 2—2, Sparta CVZC 3 2—l, adsp.: R—RZ en PC 6—o.