ROTTERDAM, Zondag. Vijf en twintig minuten moest er nog worden gespeeld, toen doelman Henk v.d. Bijl een luchtsprong maakte, alsof de competitiewedstrijd tussen zijn vereniging en het bezoekende ADO reeds was gewonnen. Achteraf was de waarlijk uitstekende redding, die hij toen had verricht, dooreen kogel van Rijnvis van korte afstand met zijn vuisten tot hoekschop te verwerken, inderdaad voldoende om de voorsprong, die Feijenoord na een kwartier spelen onverwachts had genomen, te consolideren.

Onverwachts, inderdaad. Want reeds in dé prille minuten van deze middelmatige wedstrijd, was het duidelijk geworden, dat doelpunten schaars zouden zijn. De voorhoeden hadden geen kans gezien de respectieve verdedigingslinies ernstig te verontrusten, hoewel er enkele malen doorbraken waren, die eigenlijk de supporters kippenvel hadden behoren te bezorgen... Aan beide zijden faalden de schutters echter schromelijk: of het schot ging naast of kon gemakkelijk door Kok resp. v.d. Bijl onschadelijk worden gemaakt. Eén keer gelukte dat, zoals reeds gezegd, niet. Broeders, op links, gaf een pass naar binnen, die Mijnsbergen handig lipt lopen. De actieve De Bruyn kwam als een pijl uit de boog van rechts toesnellen en ging met de bal voor zich en uiteraard Kok ook, op diens veste af. Kok kwam er uit (wat moest hij anders doen?), waarna De Bruyn handig de hal langs hem heen plaatste, I—o. Wat ADO daarna ook nog heeft geprobeerd, het lukte niet om inde resterende 30 minuten van de eerste speelhelft noch inde daarop volgende tweede helft, de achterstand in te lopen. Was dit enerzijds een verdienste van de verdediging van Feijenoord dit keer verreweg het beste deel van de ploeg anderzijds bleek hieruit de grote tekortkoming in het ADO-team. De rechtervleugel Timmermans—Verhoek was het actiefst en van hem dreigde het meeste gevaar. Rijnvis werd tot diep inde tweede helft veel te weinig in het spel betrokken, daarna, toen hij middenvoor was gaan spelen, bleef het bij licht verontrusten van de Feijenoord-verdediging. Over het geheel genomen, ging de strijd vrijwel tegen elkaar op, al is ADO vaker inde aanval geweest. De stand op het scorebord beïnvloedde dit spelbeloop meer dan de werkelijke stootkracht van die aanval. Toen inde slotphase v.d. Bijl succes van ADO inde weg stond door schoten van Rijnvis en Verhoek te stoppen en aan de andere kant Kok eerst een voorzet van v.d. Korput plukte, en daarna, door vlot uitte lopen, een scoringskans voor Broeders wegnam, was het duidelijk, dat het doelpunt van De Bruyn beslissend was geweest.