STADION-FEIJENOORD, Zondagmiddag. De overwinning nu op Maurits zal de Stadion-club, spel-kwalitatief, minder voldoening hebben geschonken, dan de nederlaag vorige week tegen Eindhoven. Het weinig kleur- en fantasie-rijke duel vermocht niet te boeien. Ook de spanning ontbrak veel meer dan het score-verloop (1—0, I—l, 2—l) zou doen vermoeden. Derhalve rest als enig positief resultaat de twee winstpunten, die Feüenoord in zijn competitie-boekhouding mocht noteren, doch waarvan er één als rechtmatig aandeel van de club uit de mijnstreek mag worden beschouwd. De matigheid van het spelgehalte was eerlijk verdeeld. Zo had het ook wel met de punten mogen zijn.

Dein blauw-wit.te hemden en witte broeken gestoken Feijenoorders werden door de ver opgestelde Limburgse defensie-lijn de wapens uit de handen geslagen. Alle verre Passes, inde diepte of naar de vleugels, belandden achter deze defensie buiten het bereik van de voorwaartsen, waar doelman Spronk dan door tijdig uitlopen gelegenheid had het spel terug op de Feijenoord-helft te brengen. Trouwens, bij het plaatsen in het algemeen kreeg men de indruk, dat er te weinig spelers in het Veld waren, of, dat men er bij de tegenpartij minder dacht dan er in Werkelijkheid waren. Doelman v.d. Bijl, die overigens Voortreffelijk werk deed, kreeg al Spoedig de schrik van de middag, toen een bedenkelijk teruggespeelde bal was het Geuvers of Steenbergen, die het deed? op een haar na binnen het bereik van Janssen kwam. Rennend en trappend klaarde v.d. Bijl het nog net. Inde tweede helft werd hem nog een dergelijke schrik bezorgd.

De beste man van het veld (scheidsrechter Krens inbegrepen) was ongetwijfeld Feijenoord's rechtsbuiten, De Jager. Kundig besliste hij de meeste duels met links-achter Hendriks in zijn voordeel en voor beide Feijenoord-doelpunten legde hij de eerste steen. Het eerste, na tien minuten kwam van de voet van Hans v.d. Hoek, nadat linksbuiten Hol met een keihard schot het tekort van Spronk’s capaciteiten had aangetoond, die de bal van zijn borst voor de voeten van v.d. Hoek zag stuiten. Ook het tweede doelpunt kwam van links, nadat De Jager over de breedte van het veld Hol aan het werk zette. Diens voorzet liep • loos door de Maurits-benen waarachter De Bruijn stond te wachten om er 2—l van te maken. Gelijk was het geworden, dooreen kopbal van rechtsbuiten Kerhofs, die totaal ongedekt de verkeerd gerichte kopbal van dein de doelmond opgestelde Quanjel uitnodigend op zich toe zag zweven. Beloftevol en met hoop inde Limburgse harten begon de tweede helft. Linksbinnen Janssen kwam alleen voor de uitgelopen v.d. Bijl, die echter een te groot obstakel was, wat even later voor Quanjel evenzeer bleek. De hoekschoppen, die er uit voortkwamen zetten ook al geen zoden aan de Limburgse dijk. Zo bleef het bij 2—l, een stand, die toch zeker aanleiding had moeten zijn tot een slotoffensief van de Limburgers. Doch ook dit bleef uit, evenals de spanning die daar uit had kunnen voortvloeien en alsnog voor een pittig dessert had kunnen dienen.