ROTTERDAM, Maandagmiddag. De ontmoetingen tussen Feijenoord en Hermes DVS zijn inde loop der jaren uitgegroeid tot die klassieke voetbalduels waar de echte voetballiefhebber eens goed voor gaat zitten. Een voetbalgevecht zonder tot „vecht”-voetbal te komen. Twee ploegen, die voornamelijk in technisch kunnen balansvoordeel zoeken. Ook de jonge Fetfenoordploeg hield zich aan deze traditie en Hermes kan tevreden zijn met de krappe I—2 overwinning, die het eendeels te danken heeft aan de vaardigheid van eigen voorhoede tegenover de iet-wat ontwrichte Fejjenoordverdediging, anderdeels doordat de verdediging de Feijenoordaanvallen, verstikt ineen labyrint van short-passing, de weg naar succes afgrendelde. Symboliek aan de sfeer waarin de strijd gestreden werd was het slot; een omhelzing tussen doelman v. Diest en v. d.Korput, die bij de laatste aanval van de thuisclub tot in het strafschopgebied van de lichtblauwe was doorgedrongen en hierbij inde armen van v. Diest verstrikt raakte.

Treffers van v. d. Tuyn beslisten Den Bleijker moet voor Feijenoord wel een heel raadselachtige figuur zijn. Bar slecht of buitengewoon goed. Deze middag was het buitengewoon goed. Wanhopig werden zowel v. Buitenen als Osterholt, die, hoewel in doorsnee zeker betere voetballers dan Den Bleijker, nu qua voetbalkunde slechts tot zijn schouders reikten. Telkens weer schoof hij met onnavolgbare dribbels langs hen en schonk De Bruijn Meerman en v. Woerden alle kans te laten zien waartoe zij niet in staat waren: de Hermes-verdediging uit verband te spelen. Zo weinig zelfs, dat eens v. d. Korput van de hem vreemde backplaats trachtte v. Diest met een ferm schot te benaderen. Hermes deed het anders. Ruimte en lucht verschafte de voorhoede zich en waaierde wijd uit, wanneer ten aanval werd getrokken. Een schot van v. d. Tuyn; hoog over, en een van Joop Heijster, zwaar gehinderd door Bol, ging in dezelfde richting. Aan de andere kant miste De Bruijn dè kans, toen goed spel van Meerman en Den Bleijker, de laatste de bal dicht bij het doel op de doellijn bracht en een listig schuivertje terug naar het midden ging, maar De Bruijn miste. Bij goed voetbal behoren doelpunten. v.d. Tuijn zprgde er voor. Vlak voor rust kwam de bal door het midden bij de Hermes-scherpschutter, die van veraf inschoot en v.d. Bijl volkomen verraste, o—l. Inde tweede helft een bijna zelfde spelbeeld. Feijenoord druk doende op de Hermes-helft, Hermes-aanvallen als een luchtig lijnenspel inde wijde ruimte. Middenvoor Meerman kreeg een kans de stand gelijk te maken, doch Osterholt maaide de bal voor zijn voeten weg. En andermaal zwaaide het lange been van Burger de bal van (of was het misschien achter?) de doellijn weg. Toch bleef de gelijkmaker niet uit. Waartoe Feijenoord zelf niet in staat was, verplichtte het v. Buitenen. Een voorzet van 80l zou v. Woerden inschieten. Van Buitenen, die dit wilde verhinderen, deed dit echter voor hem, I—l. Dat de overwinning toch nog naar Hermes ging, was de schuld van v.d. Hoek en v.d. Korput, die zo stuntelden, dat v.d. Tuijn het niet langer kon aanzien en de bal tussen de paal en v.d. Bijl door inde touwen joeg, I—2. lIIIIIËI^

Raak (I) Voor doelman De Jong bestaat geen twijfel. Coen Rijshouwer mikte zuiver en de bal slaat in de diepste hoek. Het was dus raak!