(Vaneen onzer verslaggevers) ROTTERDAM, Zondag. Erg sip moeten de Longa-spelers vanmiddag in het Stadion de voetbalplunje van het moede lichaam hebben getrokken. Met hooggestemde verwachtingen waren zij naar Rotterdam getogen. Dat maakte men althans op uit de energieke wijze, waarop zij Feijenoord in het begin aangrepen. Met vlekkeloze combinaties legden zij een hechte basis voor een offensief, dat voor de Rotterdammers sombere gevolgen voorspelde. En wat was het resultaat? Een 3—o nederlaag voor Longa! De oorzaak? Wel een doelpunt van Van de Korput schopte alle plannen inde war. Longa werd verontrust. Erger nog. Enkele spelers raakten uit hun humeur

En toch heeft Longa nog een uur mogen hopen op het in vervulling gaan van de wensen, die het koesterde en die zeker niet te hooggespannen waren. Want o, o, als men zich het eerste leed niet zo zeer had aangetrokken. Het blijft moeilijk voorspellen. Maar voor ons staat vast, dat Van de Korput en Steenbergen zich dan niet zo gemakkelijk en statig over het terrein hadden kunnen bewegen. Steenbergen werd nu werkelijk een veldheer, die zijn troepen met veel overtuiging en talent naar het doel leidde. In aanvoerder Van de Korput vond hij een waarde volle secondant en dat die troepen tenslotte met de zege konden inrukken was voor namelijk aan hen te danken. Want heus, hoe De Bruyn, Meerman en Hol ook ploeterden, hoe Van Woerden en de Bleyker elkaar ook trachtten te verstaan, zonder die meesterlijke leiding was het succes van de arbeid nihil gebleven. Natuurlijk. Hun steun hadden Van Korput en Van Steenbergen nodig, en dat zij daarmee veel konden presteren bleek al na 7 minuten, want toen Van Steenbérgen dus met assistentie van Van Woerden en Den Bleykêr de linkerflank van de Tilburgenaren had aangetast en zelfs doorbroken en Den Bleyker met een scherpe voorzet de laatste vijandelijke wachten (doelman De Beer en spil Massuger) in het geweer riep toen dook linksbuiten Hol op om met een gaaf tikje Van de Korput in staat te stellen met een machtig schot doelman De Beer kansloos te maken (1—0). Och en daarna heeft een ieder vele minuten lang zitten wachten op het moment, dat de Tilburgers nu eindelijk eens van de vele kansen wilden profiteren. Maar we zeiden het reeds. De Kort werd humeurig en zijn tegenstander 80l kreeg er hoe langer hoe meer schik in. Zijn opstellen werd steeds beter en niet alleen zijn vertrouwen maar ook dat van zijn collega’s werd gesterkt. Van de Korput en Steenbergen kregen toen gelegenheid om aan de zege te bouwen, die na 15 minuten wat duidelijker in het verschiet kwam, toen de Tilburgse defensie om duistere redenen (buitenspel?) niet reageerde op een pass van Van Steenbergen en Hol het duel met De Beer zonder moeite kon winnen (2—0). De strijdwas wel gestreden. Feijenoord groeide naar een behoorlijke vorm en Longa legde nog wel niet het moede hoofd inde schoot, maar was toch te gedeprimeerd om zich te hergroeperen. Van de Korput en Steenbergen overheersten ook na rust en alleen Den Bleyker wilde blijkbaar tonen, dat de „knechten” ook zonder de „bazen” nog wel iets kunnen presteren. Hij rukte zich tenminste na 15 min. inde tweede helft met enkele vluchtige schaarbewegingen van zijn opponenten los en daarna maakte hij duidelijk dat ook strakke lage voorzetten wel eens effectief kunnen zijn. De Bruyn behoefde nu althans maar zijn schoen tegen de bal te drukken om Feijenoord buiten schot te brengen (3—o).