EINDHOVEN. Inde laatste vier minuten van deze wedstrijd sleepte Fetjenoord toch nog een klinkende overwinning uit het vuur. Maar zo verdiend als de cijfers lijken is deze overwinning toch weer niet. Het was een dubbeltje op zijn kant. Feijenoord sneuvelde deze keer bijna door het hardnekkige verzet dat verdediging en halflinie der gasten pleegden. De Feijenoord-voorhoede, het beste deel van de ploeg, voelde zich ineen elastische verdediging verzeild geraakt. Alle spelers van de Eindhovense achterhoede komt men drie keer tegen voor zij zich verslagen voelen.

Het is een spel tussen Feijenoordaanval en Brabantiaverdediging geweest. Stopper Vander Hoek permiteerde zich al te vaak een vrije trap. Er waren fouten, die de gasten maakten. Beslissend was evenwel, dat de aanval het wedstrijdbeeld beheerste. De voorhoede bleef voorbeeldig samenspelen, ofschoon de abrupte slidings van de gebroeders van Osch geen gelegenheid tot goed spel toestonden. Hol en kanthalf van Steenbergen hielden evenwel het hoofd koel. Het eerste doelpunt scoorde van Woerden uiteen voorzet van Hol, gevolgd dooreen fout van de Brabantia-doelman: o—l. Direct daarop beging v.d. Hoek een overtreding, die een vrije trap kostte, waaruit Mutsers ineens doelpuntte I—l.1—1. Feijenoord kon ’n overwicht ontplooien, dat eerst tot een buitenspel-doelpunt van de Bruijn leidde en daarop gevolgd werd dooreen doelpunt van Meerman uiteen voorzet van links: I—2.1—2. Brabantia ondervond met de rust, dat de Feijenoordverdediging haar dag niet had. Het spel werd er verdeeld door, waarop inde achttiende minuut een als voorzet bedoelde bal van rechtsbuiten Mollen door doelman van de Bijl verkeerd beoordeeld werd. Het leer vloog over hem heen in het doel: 2—2. Bij deze stand waren er voor de gastheren nog mogelijkheden. Stopper v.d. Hoek trok mee ten aanval. En deze versterking van de aanvalskracht miste zijn doel niet. Spoedig kreeg van Kerkum een strafschop te nemen, nadat de Brabantiahalf Mutsers een ingeschoten bal met de handen uit het doel geslagen had. De penalty werd echter door Soetens gestopt. Die krachtprestatie was klaarblijkelijk te groot voor zijn nog jonge zenuwen. Inde laatste vier minuten maakte hij twee fouten. Een schot van Meerman tegen de onderkant van de paal bewerkte hij zodanig, dat de bal in het doel terecht kwam en vervolgens vergreep hij zich op een scherpe bal van Van Woerden 2—4.