(Vaneen onzer verslaggevers) ROTTERDAM, Zondag. Hoe wreed hebben elf noeste GVAV-ers Feyenoord vanmiddag aan de werkelijkheid herinnerd. In anderhalf uur legden zij de vele feilen van de jeugdige rood-witte formatie bloot en ontnamen het gezegde „Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst” alle luister. Koelbloedig tikten zij de Feyenoord-defensie herhaaldelijk op de vingers en vooral na rust wezen zjj erop dat de eigendunk van enkele rood-witten volkomen ongemotiveerd is. Soepel gleden zij zes keer met ongedwongen combinaties langs een Feyenoord-achterhoede, die kennelijk geen hoge dunk heeft van haar voorwaartsen en daarom met grote nonchalance haar defensieve taak verwaarloosde. Zowel v.d. Hoek als aanvoerder v. Kerkum openbaarden herhaaldeiijk het geringe vertrouwen inde stootkracht van hun frontlinie en stormden onverantwoord voorwaarts. GVAV had dus in feite slechts een niemandsland te overbruggen en kon zich zodoende door 6 gave treffers van onverwachte winst voorzien. Toch mag de schuld van deze failure niet uitsluitend inde schoenen worden geschoven van de rood-witte defensie. De voorhoede droeg ook een steentje bij tot het povere geheel. Meerman en De Bruin liepen dikwijls plompverloren rond, Van de Heide vormde met Den Bleyker zeker geen ideale vleugel en Hol raakte te dikwijls verstrikt in zijn ingewikkelde dribbles. En ondanks alles maakte die voorhoede 4 doelpunten. Meestal, een score, rijp voor een zege, nu volkomen gedevalueerd door het verrassende Groningse totaal. Een totaal, verkregen met het tempo en het rhythme vaneen wilde dans. Eerst langzaam, daarna sneller en sneller en tenslotte een overrompelende finale. Invaller-rechtsbuiten Medema stak na 12 minuten schuchter de lont in het kruit (0—1). Feyenoord schrok. Steenbergen en v.d. Korput grepen de hegemonie van het centrum en ineen tijdsbestek van 15 minuten trok rood-wit zich door Meerman en Hol op tot een hoopgevende 2—l voorsprong. Hoogmoed... De reactiè was echter typisch Feyenoord. Een misplaatst gevoel van hoogmoed maakte zich van de Rotterdammers meester. GVAV voelde zich gekrenkt en vond daarin de inspiratie om zich van de klap te herstellen. De treffer van De Grooth inde 43e minuut (2—2) betekende nieuw voedsel voor de wortels van de geknakte bloem, die zich na rust in alle schoonheid zou oprichten. Nog een keer moest zij echter buigen. Dat was na 12 min. toen doelman Roffel, die met verbazend gemak talrijke puzzles had opgelost, zich verkeek op een scherpe voorzet van Den Bleyker. Het Groningse antwoordwas echter voorbeeldig. Fel zette GVAV zich vast inde achterstand. In ijltempo maakte het zich op voor een stormloop. Eerst werden de barricades in ’t centrum opgeruimd en daarna kon Hoekstra in dezelfde minuut al Feyenoord aan het wankelen brengen. Angst scheen de spieren van v. Kerkum, v- d. Hoek en Kooien te hebben verlamd. Steeds schoven zuivere passes langs hun benen en steeds was daar een Groninger om de aanval af te ronden. Na 15 minuten deed Van Oosten v.d. Bijl vergeefs naar de linkerbovenhoek veren en Lacroix deed 2 minuten later met een prachtig doelpunt de deur voor Feyenoord dicht. Volkomen ontluisterd, zocht Feyenoord vertroosting in eindeloze combinaties en zo waar vlak voor tijd nog in een doelpunt van Meerman. Maar daarvoor had GVAV nog een 6e treffer aan ’t totaal toegevoegd en had de rood-witte jeugd nog eens duidelijk het gebrek aan tactisch inzicht onderstreept dooreen reeks hoekschoppen (22 in totaal) steeds maar weer inde handen van de imponerende Roffel te laten neerdalen.