(Van onze sportcorrespondent) ENSCHEDE. Reeds hadden vele toeschouwers het terrein van Enschedese Boys verlaten, toen de hard werkende rechtsbinnen Van Woerden de voorsprong van Feijenoord op 3—o bracht. Het gebeurde inde laatste minuut en het liet zich best begrijpen, dat men het op de tribunes niet meerde moeite waard vond de kou te trotseren. Er was immers door beide partijen zo slap en zo matig gespeeld, dat het niet te geloven was, dat hier betaalde voetballers aan het „werk” waren. Feijenoord was technisch ongetwijfeld beter, kwam weliswaar allerminst tot groots spel, maar had toch ontegenzeggelijk nog de beste ploeg.

Van de eerste helft herinneren we ons vrijwel niets. Alleen dat doelpunt, waarmee Meerman enkele minuten voor de pauze de Rotterdammers aan een o—l voorsprong hielp. Zo hadden de Rotterdammers bij rust een voorsprong en het ondoelmatige aanvalsspel van de Enschedeërs, dat door rechtsbinnen Selderhuis I en midvoor Selderhuis II steeds werd opgehouden, leek er niet naar, dat de roodwitten nog ernstig in gevaar zouden komen. De Boys hadden inde tweede helft dank zij het ruggesteuntje van de wind wel een klein overwicht, maar Steenbergep en Vander Korput trokken zich terug tussen de backs Kerkum en 80l en spil Hans van der Hoek. Deze verdedigingsgordel bleek sterk genoeg om de Twentenaren in bedwang te houden en het enige schot, dat er door kwam was van spil Schepers.... Vander Heyde bracht, als invaller voor Bosselaar vervolgens wat meer vaart in het spel der Rotterdammers en tegen het einde waagden zij een poging om de voorsprong iets solider te maken. Schepers onderbrak tien minuten voor ’t einde een aanval, raakte in zijn ijver de bal kwijt gan back Kerkum (!), die meteén doordraafde naar de hoekvlag en een feilloze voorzet gaf, waaruit Meerman mooi scoorde. De strijdwas hierdoor beslist, Feyenoord ging iets rustiger spelen en kwam tot behoorlijk aanvalsspel, dat via de linkervleugel in de laatste minuut rechtsbinnen Van Woerden een kans bezorgde, welke deze benutte: o—3.