ALKMAAR, Zondag. Het grote legioen Feyenoord-supporters, dat zijn favorieten naar Alkmaar had vergezeld, heeft na afloop minutenlang ineen brandende zon staan dansen. Niet omdat Feyenoord zo’n voortreffelijke wedstrijd heeft gespeeld. Dat kon na de inspannende wedstrijd van Zaterdag ook niet worden verwacht. Die vreugde was er alleen omdat Feyenoord met I—o zegevierde en zich daardoor vaneen plaats inde hoofdklasse verzekerde.

i De uitslag zou doen vermoeden dat die overwinning van Feyenoord met veel moeite tot stand is gekomen. Niets is minder waar. Het ene doelpunt, dat De Bruyn na 25 min. uiteen pass van Bosselaar scoorde was ruimschoots voldoende om onbereikbaar voor Alkmaar te worden. De voorhoede van de Kaasstedelingen was eenvoudig nergens. Van der Sluis, Michel en Klaas Smit liepen met lood in hun schoenen rond en geen enkele maal kon dit drietal voor Steenbergen. Vander Hoek en Vander Bijlgevaarlijk worden. Toen Vander Sluis toch nog onverwachts helemaal alleen in volkomen vrije positie voor de Feyenoord goalie verscheen, schoot hij nog naast. Het aantal doelpuntrijke kansen, dat Feyenoord zich wist. te scheppen was aanzienlijk groter. Aanvalsleider Meerman, Vander Korput was als linkshalf opgesteld voor de gepasseerde Van Woerden, De Bruyn en Bosselaar waren zeer ongelukkig met hun schoten. De zenuwen en de zware wedstrijd van Zaterdag waren daaraan niet vreemd. Bovendien nam de Alkmaarse defensie de wedstrijd niet zo gemakkelijk op als de voorhoede en vooral de beide backs Peggeman en Kabel waren moeilijk te passeren. Zaal en Ben Bleyker, die een kwartier voor het einde met een geblesseerde enkel naar de kleedkamer verdween en zich door Van, der Heijde liet vervangen, konden geen moment gevaarlijker worden. Het binnentrio moest het nu voornamelijk doen met een aantal goed aangegeven ballen van Steenbergen, technisch en tactisch de beste speler bij Feyenoord. Vooral de tweede helft was een slappe vertoning. Toch bleef iedereen op zijn plaats, omdat men nu eenmaal graag wilde weten of Feyenoord zijn plaats inde hoofdklasse inderdaad veilig zou stellen. In Rotterdam Zaterdag kwam Feyenoord nog net met de hakken over de sloot en wel op een moment, dat niemand meer aan winst voor de Rotterdammers dacht. Het was een „geheide” penalty, welke de heer Aussum had moeten geven, maar hij had de bal onder veel Feyenoord-protest een plaats buiten het beruchte gebied gegeven. De vrije trap van v.d. Hoek belandde echter precies via het hoofd van v.d. Korput in het Alkmaarse doel en zo werd het toch nog 2—2. Feyenoord had ondanks veel zenuwen in het begin kans gezien om Alkmaar inde verdediging te dringen. Maar Bosselaar en v.d. Korput, de twee beste Feyenoorders, kregen slechts minimale steun van hun vleugelspelers. Na enkele schoten van deze spelers had Bosselaar na 10 minuten succes. Doelman Snabilié werd door het verre schot volkomen verrast. Een omzetting inde ploeg van de gasten had al spoedig de gelijkmaker tot gevolg. Ónmogelijk hard schoot Klaas Smit langs v.d. Bijl. Het betekende tevens het einde van het Rotterdamse overwicht. Toch dankte Alkmaar het niet aan beter voetbal, dat het na 10 minuten in de tweede helft de leiding kon nemen. Dat kon slechts met medewerking van keeper v.d. Bijl, die in een absoluut ongevaarlijke situatie de bal voor de voeten van de toegelopen Buys liet vallen. Omdat Feyenoord inmiddels hoe langer hoe meer was weggezakt en gevaarlijke aanvallen in hoofdzaak op het Rotterdamse doel werden ondernomen, geloofde vrijwel niemand méér aan een puntenverdeling. Hoe Feyenoord dat belangrijke punt toch nog verkreeg, las u reeds.

Vander Korput was vrijwel de enige, man, die het keeper Snabilié lastig heeft gemaakt. Hier is de Alkmaarse doelman (onzichtbaar) hem echter juist iets te vlug af.