(Van onze sportcorrespondent)

ENSCHEDE. Vier doelpunten inde laatste zeven minuten vormden het knaleffect van de op uitstekend peil staande wedstrijd tussen Sportclub Enschede en Feijenoord. Twee van deze treffers kwamen op naarn van de Rotterdammers, maar dit was niet voldoende om de Enschedeërs de winst te ontrukken. In. het voorafgegane deel had de Sportclub zich een 2—l voorsprong eigen gemaakt, zodat het einde kwam met een 4—3 uitslag in haar voordeel.

Maarde Twentenaren hebben zich tot het uiterste moeten geven, vooral inde tweede helft hebben zij het moeilijk gehad, want Feyenoord gaf toen doorgaans de toon aan, dank zij het hoge tempo, dat men aan Rotterdamse kant kon ontwikkelen. De voorwaartsen misten evenwel de normale steun van Bosselaar, daar de international niet in zijn gewone doen was. De grote man inde roodwitte voorhoede was nu Schouten, die als midvoor zijn zwerflust niet onderdrukte en herhaaldelijk tot ver inde Oostelijke achterhoede opdrong. Door gebrek aan steun kon hij lange tijd geen succes bereiken, maar ook dient de verdediging van de gastheren, met Odenthal wederom in grootse vorm, een pluim voor haar. werk te krijgen. Zij het, dat zij nogal royaal was met het wegschenken van hoekschoppen. Interessant is wel, dat de comerverhouding over de gehele wedstrijd 14—4 ten gunste van Feyenoord was. De veldmeerderheid was hiermee zeker niet in overeenstemming, al geven deze cijfers natuurlijk wel aan, dat de Rotterdammers vaker in het offensief zijn geweest. Hun achterhoede heeft het niet zo moeilijk gehad, maar waren de Enschedeërs inde aanval, dan ontstond er toch meer gevaar dan in het omgekeerde geval aan de andere kant. En dit was natuurlijk het werk van Abe Lenstra, die weer herhaaldelijk een verrassende wending gaf aan de combinaties. Hij zorgde ook voor het voorbereidende werk voor het eerste doelpunt. Via hem en Oonk kwam de bal bij linksbuiten Jansen en uit diens voorzet kopte Voges schitterend in. Dat gebeurde pas vier minuten voor de rust,. maar . nog voor deze fraaie speelhelft werd afgesloten was het al 2—o door Abe Lenstra zelf, die na

een hard schot van Vander Wel voor de afwerking zorgde. Voor de tweede helft liet Van den Hoek verstek gaan. Hij was „down” gegaan dooreen schot van Oonk en voelde zich niet zeker meer. Kerkum nam zijn plaats in en Kooien werd rechtsback. Zoals gezegd, na de hervatting speelde Feyenoord ineen hoog tempo, te hoog voor Enschede. De achterhoede paste om de gevaarlijke uitvallen van de Twentenaren te breken de buitenspeltactiek toe, waarmee zij bereikte dat alle aanvallen over Jansen dood liepen. Feyenoord kwam na een kwartier dichterbij, toen Bosselaar de door invaller-doelman Ten Donkelaar teruggestompte bal inkopte, maar kon toch niet een beslissende meerderheid bewerkstelligen. Op het middenveld waren de Westelijken de baas, maar zij drukten de „vijandelijke” achterhoede dicht. Toen Abe Lenstra zeven minuten voor afloop Vander Wel een knappe pass reikte en de rechtsbuiten Enschede op 3—l bracht, leek het gedaan met Feyenoord. Er volgde een (afgekeurd) buitenspeldoelpunt van Oonk op, doch met een prachtige combinatie Schouten—Moulijn kreeg Van Woerden een kans, waaruit hij kon scoren: 3—2. Inde volgende minuut vergrootte Vander Wel het verschil weer (4—2),. doch wederom had Feyenoord nu een antwoord klaar. Een effectvol schot van linksbinnen De Bruin betekende 4—3, maar hier bleef het toch bij. Waardoor de Sportclub wel iefs meer kreeg, dan zij verdiende.