ROTTERDAM, Zondag. Feyenoord heeft zich van de hem toebedeelde taak zich optrekken via De Graafschap behoorlijk gekweten. Tegenover „slechts” zes treffers van de club uit het Stadion stelden de bezoekers er maar één. Men zal ons tegenwerpen: een half dozijn doelpunten en nog schrijft U „slechts”. Ja, inderdaad, het aantal doelpunten tegen dit ontredderde De Graafschap had nog veel groter behoren te zijn. Toen Feyenoord inde tweede helft practisch niet meer kon verliezen, ging het weer demonstreren. Dat kon het doen, omdat het oppermachtig was, maar dat bleek weer heel duidelijk het gaat ten koste van de productiviteit.

Bezoekers één doelpunt toegestaan Dat Feyenoord weet, hoe doelpunten worden gemaakt, heeft het ook bewezen. In de voorhoede hebben de actieve Bosselaar en de beide kleine vleugelspelers Van Woerden en Moulijn, waarvan de eerste voor de rust en de andere daarna te weinig in het spel werden betrokken, duidelijk de weg naar het doel gewezen. Na de rust combineerden Schouten en De Bruyn vaak te lang. De eerste helft van de voor ruim twintig duizend paar ogen gespeelde wedstrijd was de mooiste. Er was in hoog tempo gestart. Het plaatsen bij De Graafschap was beter dan bij Feyenoord. Het openingsoffensief van de bezoekers verontrustte de verdediging van de thuisclub niet bijzonder, want al gauw was gebleken, dat de handige Meyers onvoldoende steun genoot van zijn liniegenoten links en rechts; en alleen kon de exinternationaal, die later een goede bewaking kreeg, ook niet veel meer presteren dan een paar tegenstanders in de maling te nemen. Langzaam veroverde Feyenoord het middenveld en vandaar begon het langdurig offensief op de voor rust goed, na de hervatting zwak door Gerritsen verdedigde doelmond. In de 23e minuut liet Schouten het eerste doelpunt op zijn naam aantekenen; hij deed dat beheerst en vakkundig uit een lange pass door het midden van Moulijn. Psychologisch juist, ontketende Feyenoord terstond een hevig offensief, dat zes minuten later tot vergroting van de voorsprong — door De Bruyn — leidde. Wel kwam bij een aanval van de bezoekers Selderhuis uit een afgemeten voorzet van de naar de vleugel gezwenkte Beumer met een kopbal tot een tegentreffer, doch in het veld was het toch duidelijk alles Feyenoord wat de klok sloeg. Nadat Van Woerden dicht bij de hoekvlag wat hardhandig van de bal was afgezet, plaatste hij uit de vrije trap de bal keurig in de doelmond, die tenslotte bij Bosselaar terecht kwam; een zwaai met het rechterbeen volgde en het was 3—1. Na de hervatting poogde De Graafschap de bakens te verzetten. Na vijf minuten vergeefse stormlopen op de Feyenoord-doelmond, speelde verder nog maar één elftal. Dat was Feyen-

oord. Inde 13e minuut loste van grote afstand Bosselaar een harde schuiver-a-1’ Appel, die doel trof. Nadat enige doelpuntrijpe kansen door de Feyenoord-voorwaartsen onvoldoende waren uitgebuit, liet Gerritsen ca 10 m vanaf de doelmond juist voor de achterlijn de bal onnodig uit zijn handgn vallen; de naast hem staande Van Woerden wandelde vervolgens rustig met de bal in het doel. Er waren toen 22 minuten gespeeld. Nauwelijks vijf minuten later rondde Van Woerden met een o.i. houdbare schuiver een pass van De Bruyn af (6—1). Daarbij heeft Feyenoord het maar gelaten, mede omdat een derde treffer van Van Woerden terecht door de prima leidende Schipper werd afgekeurd.

Hoewel de De Graafschap-defensie zesmaal capituleerde, wist zij ook van opruimen, zoals hier Jansen deed. Van Woerden trekt angstig zijn armen in en De Bruyn kijkt toe, of hij misschien toch nog een kans krijgt.