<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Feijenoord kwam tegen fanatiek P.S.Y. niet uit de grondverf Nuchtere Eindhovenaren sloegen hun slag (2-4)</title>
	<p>(Van onze sportredactie)</p>
	<p>ROTTERDAM, zondag. Feijenoords droomvoetbal is tegen PSV niet uit de grondverf gekomen. Het kon er niet uitkomen, omdat de lange Philipsmannen de Rotterdamse voetbaldecorateurs geen schijn van kans gaven om hun werk ook maar met een heel dun laagje vernis te bedekken. Feijenoords „golden five” kreeg, alle raffinement en elegance ten spijt, vaneen stel nuchtere Eindhovenaren les in doelpunten maken. Fransen en zijn vrienden zochten de kortste weg naar het doel. Zonder poespas. Het leverde vier treffers op. Schouten c.s. wilden het stijlvoller doen. Het kostte veel meer tijd en het leverde vrijwel niets op. Dank zij een cadeautje van scheidsrechter De Boer en een fraai doelpunt van Cor van der Gijp kon de nederlaag tot 2—4 beperkt worden.</p>
	<p>Gebrek aan tempo en slordig plaatsen, zijn Feijenoord noodlottig geworden. De Rotterdammers, die te zelfverzekerd van start gingen, zagen hun pietepeuterige aanvalsspel keer op keer stranden op de hechte PSVdefensie. Spil Wouters stond v.d. Gijp niets toe en de dribbelaars Bosselaar en Schouten wilden het zo mooi doen, dat hun weiTc stierf in schoonheid, omdat een fors been van Wiersma, Van Tuyl of d’Hooghe het verder gaan belette. Feijenoord, dat met z’n hogeschoolvoetbal weer college wilde gaan geven, werd in dit streven belemmerd door linksbinnen Brusselers, de dirigent van de Eindhovense ploeg. Op het middenveld, waar Schouten en Bosselaar vrijwel steeds ontbraken, bouwde hij de PSV-aanvallen op. Zo kwam Feijenoord dus vaneen Brussel(er)se kermis thuis. Want Brusselers had al spoedig inde gaten, dat het favoriete Feijenoord beslist niet superieur behoefde te zijn. Toen Moulijn, Schouten en Bosselaar bijna niets goeds met de bal wisten te doen, inspireerde hij zijn voorhoede om bressen inde, beslist niet hechte, Rotterdamse defensie te slaan. Onbesuisd Dit zou lukken, omdat spil Kerkum te onbesuisd z’n tegenstanders tegemoet trad. Kerkum, die met een nogal wild optreden z’n opponent trachtte te intimideren, ervoer tot z’n grote schrik, dat daarmee tegen knapen van het kaliber Fransen weinig eer-te behalen valt. Inde 25ste minuut kwam het Feijenoord op een achterstand te staan. Ondoordacht stormde Kerkum op Fransen toe, die beheerst de bal langs de glibberende Rotterdamse aanvoerder naar linksbuiten Van Elderen plaatste. Deze was rechtsachter Hans van der Hoek (die een goede rentree maakte) te snel af en stelde met een scherpe pass Fransen inde gelegenheid met een strak schot doelman v. d. Bijl vergeefs te laten duiken. (0—1). Dit schonk PSV het nodige zelfvertrouwen. Precies voldoende om Feijenoord onder de duim te houden. Want zeven minuten na Fransens openingstreffer won rechtsbuiten Dillen het zoveelste kopduel van de kleinere Osterholt. De bal kwam bij de naar buitengezwenkte rechtsbinnen Buenen terecht, die met een trekbal de toestormende Brusselers in staat stelde o—2 op het scorebord te laten aantekenen. Het ■werd voor de rust zelfs o—3 (wederom door Brusselers); een hevig ft Tl 8 Rotterdams offensief ten spijt. Feijenoord kon niet tegen PSV op. Ook niet na de hervatting, toen het toerental van de stadionclub aanmerkelijk hoger lag. Doch het slechte plaatsen (vooral van Steenbergen) en het nog tè veel doorgevoerde individuele spel van Schouten en Bosselaar stonden succes inde weg. PSV wist de touwtjes in handen te houden. Het trok weliswaar acht man inde verdediging terug, doch liet inde aanval Fransen en Dillen lopen. Deze twee zorgden er prompt voor, dat bij een snelle uitval nummer vier kon worden genoteerd. Fransen lanceerde een lange pass naar Dillen, wienst schot aanvankelijk door Bak werd gestuit, doch toen de Eindhovenaar nogmaals aanlegde, was er voor v.d. Bijl geen houden aan. Tegenpunt Feijenoord, dat meteen vinnig terugbeet kwam goedkoop aan een tegenpunt. Rechtsbuiten Den Bleyker wipte de bal over de uitlopende Steiger inde Eindhovense doelmond, waar Wiersma met een forse sliding nog juist de bal kon wegwerken. Hoekschop, wees de neutrale grensrechter aan. Maar scheidsrechter De Boer wees tot ieders verbazing naar het midden. Zo werd het I—4. Feijenoord veerde op. Maar niet krachtig genoeg. Wouters, Wiersma en Steiger hielden de mannen-metde-gouden-benen in bedwang. Dat Cor van der Gijp enkele minuten voor het einde met een fraaie kopbal de stand op 2—4 bracht, is eigenlijk alleen voor de statistiek van belang.</p>
	<p>ljkw3i</p>
</text>
