(Van onze sportredactie) ROTTERDAM, zondag. Het is ondoenlijk om raspaarden ineen knollentuin te laten paraderen. Dat heeft Feijenoord tegen Willem II ondervonden. Kiebooms dartele vijftal deed z’n uiterste best, maar het struikelde inde diepe voren, die de Tilburgse verdedigers rigoureus in het technisch knappe spel van de Rotterdammers sneden. Het was ook niet moeilijk voor Van Loon en z’n assistenten om Schouten, Hosselaar, Moulijn, Bak en Vander Gijp geen schijn van kans te geven, want deze halkunstenaars waren van begin tot eind zo vriendelijk het spel zo kort te houden, dat er altijd wel een Tilburgs heen was om de in korte tijd zo befaamd geworden doelpuntenmachine van Feijenoord stroomloos te zetten. De verrassende goal van De Wit ruim tien minuten na de hervatting bracht Willem II niet alleen de kleinst mogelijke zege, maar het was bovendien een juiste weergave van dit snelle en aantrekkelijke treffen, waarvan ruim 50.000 voetballiefhebbers hebben kunnen genieten.

Willem II heeft het weer uiterst „uitgekookt” bekeken. Met een hoofse buiging werden de gastheren geïnviteerd bij spil van Loon en z’n tricolores op visite te komen. Schouten en z’n makkers deden dit op een zeer prettige manier. Zo aangenaam, dat de Willem 11-verdedigers zich voor de ontvangst niet eens bijzonder behoefden in te spannen. Met een kleurig partijtje voetbal werd getracht om Willem II meteen alle illusies van het bezoek aan het immense stadion te ontnemen. Dit lukte niet, omdat van Roessel en de zijnen met geheel andere bedoelingen naar van Krimpens burcht waren gekomen. Nadat Schouten, Bosselaar, Moulijn. Bak en v.d. Gijp hadden late» zien. tot welk een perfectie het voetbalpeil kan worden opgevoerd, vond linkshalf Brooymans het tijd om de Tilburgse aanvallers te laten demonstreren, hoe men gevaarlijk voor de doelmond van de tegenstander kan verschijnen. Via middenvoor van Roessel werden de buitenspelers, de gebroeders de Jong, aan het werk gezet, Gerard Kerkum, Hans van der Hoek en Tinus Osterholt kregen ware problemen voorgezet. Zij losten ze kundig op. Naar mate de dribbels van Bosselaar, de schijnbewegingen van Schouten en het „getover” van Moulijn niet de minste indruk gingen maken op van Loon, de voortreffelijke linksachter van der Luitgaarden, Formanoy, Smolders en in laatste instantie invaller—doelman Van Neer, werd het Feyenoord duidelijk, dat er tegen deze laat-maar-komen tactiek van Willem II intensiever moest worden opgetreden. Twaalf minuten na de hervatting viel alle matheid van de schouders van de Feijenoorders. Maar het zou te laat blijken te zijn. Linksbinnen de Wit had handig gebruik gemaakt vaneen boogbal, die rechtsbuiten de Jong hem uiteen indirecte vrije schop in het strafschopgebied (ongeoorloofd aanvallen van Kerkum) op de schoen had gelegd. Vander Bijl was er sprakeloos van. Fel trok Feijenoord daarna ten aanval) Rechtsbuiten Vander Gijp werd weer middènvoor en Bak rechtsbuiten. Schouten ging zwerven en zelfs Osterholt dook soms inde voorhoede op. Bij al dit loffelijke streven om de balans in evenwicht te trekken, vergat Feijenoord één ding, n.l. dat het moet schieten om doelpunten te maken- Welgeteld zijn er in het slot-offensief twee goed gerichte schoten geweest, waarmee doelman Van Neer moeite had. Het eerste was een felle schuiver van Moulijn «n het tweede een schot van v.d. Gijp dat Van Neer na heel veel moeite hield, doch volgens de één zou de bal wel en volgens de ander niet over de doellijn zijn geweest. Schouten had tevoren toch een overtreding begaan, waardoor discussie werd uitgesloten. En tussen de bedrijven door jongleerden de Feijenoorders met de bal dat het een lieve lust was. Echter niet efficiënt, want zij verdwaalden in het oerwoud van tricolores, dat zich voor het Tilburgse doel optrok Tactiek zegevierde over techniek.

Dit had een doelpunt voor Feijenoord kunnen worden. Als Cor van der Gijp harder had geschoten en als Henk Schouten geen overtreding had begaan. Nu wist' doelman van Neer de bal nog juist voor de doellijn weg te grissen (anderen zeggen, dat de leren knikker er over is geweest), Terwijl spil van Loon heftig protesteert tegen het optreden van Schouten.