In een reeks van tientallen jaren hebben de ontmoetingen tussen Ajax en Feijenoord een fascinerende klank gekregen. En niet ten onrechte, want ook de wedstrijd tussen de beide technische voetbalgrootmachten, welke gisteren in een uitverkocht Ajax-stadion in een 1-1 gelijk spel eindigde, vermocht de toeschouwers van de eerste tot de laatste minuut te boeien. Wapens als balcontróle, positiespel en goed combinei-en werden hier door beide ploegen met vaardigheid gehanteerd, een vaardigheid, die men helaas te weinig op onze voetbalvelden te zien krijgt. Dat het resultaat tenslotte niet en volle kon bevredigen, omdat de Rotterdammers in de figuur van het pechduiveltje een ongewenste twaalfde speler hadden, die zeker tot driemaal toe de Ajax-aanhang rillingen van ontsteltenis en bij de Feijenoord-supporterschare emoties van teleurstelling ver oorzaakte, was ditmaal een bijkomstigheid, omdat het belang van de uitslag enigermate ondergeschikt was aan het spel. Beweeglijk en snel werd er van weerskanten gespeeld met een ouverture, die geheel voor de Amsterdammers was, doch waarbij doelman v. d. Bijl reeds aanstonds bewees, van welk eminent belang zijn ontslag uit de militaire dienst voor Feijenoord is. Woog men de kansen bij dit attractieve spel, waarin Feijenoord ook spoedig zijn belangrijk aandeel kreeg, in de eerste helft tegen elkaar af, dan sloeg de balans zonder een moment twijfel naar de Rotterdamse zijde door. Want de goede kansen van de Ajax-middenvoor Brockman en de schoten van de snelle Van Dijk wogen zeker niet op tegen de miraculeuze kogels van Vrauwdeunt en Brandes, die beiden in de loop van de eerste helft van zeer dichtbij langs een geslagen Keizer tegen de onderkant van de deklat schoten, waarbij zich dan nog een zeker al ge•telde goal van de rechtsbinnen Steenbergen, enkele minuten voor de ragt, voegde. Het was evenwel weer Max, dat vijf minuten na 'de rust vreugde in de harten van de roodwit-aanhang bracht door èen voor Van der Bijl onhoudbaar schot van Brockman, die de bal ongehinderd uit een pass van Drager inschoot (1-0). Eerst nadat een wederom geslagen Keizer de Feijenoord-middenvoor Brandes op een haar na had -zien missen, kregen de Rotterdammers na 25 inuten het doelpunt, dat hun reeds zolang toekwam. Linksbuiten Van Kilsdonk schoot tegen de paal en de terugspringende bal kwam bij Linssen, die eindelijk de goede richting wist te vinden. Van der Linden, die na een vrij ernstige keelontsteking weer voor het eerst bij Ajax meespeelde, was nog lang niet de oude en meestentijds trok hij in de duels met de kleine Vrauwdeunt aan het kortste einde. Aanvoerder Bas Paauwe, die voor de aanvang met bloemen, etsen en toespraken werd gehuldigd ter gelegenheid van zijn laatste wedstrijd, kom, zelf goed spelend als spil, zijn ploeg toch niet tot de overwinning voeren, waarop zij zeker aanspraak kon maken.