Het zal ongeveer 3 minuten voor het einde van de eerste helft geweest zijn, toen Van Kilsdonk een pass gaf naar Steenbergen, deze de bal afgemeten plaatste naar Brandes, die zich vrij en ver naar voren had opgesteld. Een voorzet naar v. Munster, die ditmaal nu eens niet in het zijnet, maar keihard raak schoot (1-0). En met dit doelpunt had Feijenoord eindelijk tot uitdrukking gebracht, wat reeds geruime tijd stilzwijgend bestond: een onbetwiste meerderheid, die later tot een benauwde 3-2 overwinning zou voeren. Spannende tweede helft Deze meerderheid vond haar oorsprong in een betere spelopvatting dan die van Sparta, dat kennelijk zijn tegenstanders vreesde en hen geen ogenblik vrij spel gunde. Geen meter grond werd Feijenoord cadeau gedaan op weg naar het Spartadoel en dat het hierbij niet altijd even rustig toeging, och, het is begrijpelijk en. vergeeflijk, Van zijn kant probeerde Sparta op vrij opportunistische manier ' door Feijenoords defensielinies heen te breken, en werkelijk in het begin had dit enkele malen succes. Want had Oldenburg bij een vrije trap van v. d Berg niet op de doellijn gestaan, toen de keeper v. d. Bijl misgreep, dan zou Sparta 'reeds na 5 minuten de leiding genomen hebben. Ook enkele hoekschoppen getuigen van Starta's succesvol pogen de Feijenoord -verdediging te overrompelen. Maar allengs begon zich toch een, zekere meerderheid van Feijenoord af te tekenen. Het beter beredeneerde spel, de strategisch uitstekend opgezette aanvallen, het voortreffelijk spel van de beide kanthalfs Vrauwdeunt en De Vroet, de snelle rushes van Van Kils, donk en Van Munster, .waartegen Sparta herhaaldelijk geen beter tegenspel wist te vinden dan de bal maar uit te trappen, dit alles gevoegd bij de rust, waarmee gespeeld werd — zonder het tempo te drukken — verschafte de thuisclub een superioriteit, waartegen Sparta zich tevergeefs verzette. En dan mocht een aanval", wel eens afgebroken worden door Sparta's destructieve spel, dan mocht een aanval wel eens verstikken in de vinnige verdediging van del tegenstanders, steeds kwam Feijenoord terug, dringender en gevaarlijker. Dat door de hartstocht. waarmee gespeeld werd en de vinnigheid. waarmee de spelers elkaar het spelen beletten, de wedstrijd niet tot grote hoogte kon stijgen, is begrijpelijk; maar in deze chaos van vertrapte systemen en persoonlijke acties kregen de spelers kans zich individueel te onderscheiden. En zo genoten we van v. Kilsdonk, die een permanent gevaar betekende voor de Sparta-verdediging en voortreffelijk op schot was; jammer, dat hij zelf niet meer profiteerde van de kansen, die hij zichzelf schiep of hem geboden werden door Brandes, die opviel door zijn goede spelverdeling. Een fraaie inswinger werd door Hellwig uitmuntend gekeerd en een van zájn voorzetten werd door Rijshouwer tegen de lat geschoten Ongetwijfeld, Kilsdonk was een van de beste spelers van het 'veld, en hij zou nog voor de rust de voorsprong hebben kunnen vergroten, indien hij. eenmaal doorgebroken, zelf geschoten had, in plaats van de bal af te geven. Revanche Maar hij zou hiervoor in de tweede helft revanche nemen, echter pas nadat Brandes van korte afstand, weliswaar, maar toch vrij voor het doel

tegen Hellwig geschotenhad en Steenbergen een doelpunt gemaakt had, nadat de scheidsrechter reeds voor buitenspel gefloten had. Ongeveer een kwartier na het begin mocht Vrauwdeunt een vrije trap nemen door een zeer ongelukkige handsbal van v. d. Berg. Feilloos plaatste hij de bal precies op het hoofd van Van Kilsdonk, die hem precies tussen de handen van de opspringende Hellwig en cie lat door kopte (2-0). En toen Van Kilsdonk nog geen minuut later een bal tegen de lat kanjerde twijfelde niemand er meer adn of Fejjenoord ging een dikke overwinning tegemoet. Ook de spelers zelf niet. En dat was fout. Want dit gevoel van superioriteit, dat zich weerspiegelde in het salonspel, dat Feijenoord zich meende te kunnen permitteren, prikkelde Sparta tot het uiterste; met een air van „Wij hebben niets meer te verliezen en alles te winnen" ging het consequent op winst spelen. En het lukte. Nog geen vijf minuten na Van Kildonk's doelpunt, mocht v. Ede een hoekschop nemen, die hij zelf geforceerd had en zonder dat reijenoord's achterhoede er maar iets aan deed, kopte v. Male de bal achter v. d. Bijl (2-1). De waarschuwing werd door Feijenoord niet begrepen. Drie minuten later volgde de ontgoocheling. Bij een Sparta-aanval werd de achterhoede zo uit elkaar gerukt, dat, toen de bal bij v. Male kwam, deze volkomen vrij voor v. d. Bijl kwam en kansloos scoorde (2---2r. En hiermee was eigenlijk de zaak afgelopen. Want Sparta, blij met dit gelijke spel, was zo onverstandig de gevolgde taktiek niet door te zetten en terug te trekken, terug naar het eigen doel, waarheen Feijenoord het op de voet volgde. En al spoedig kreeg v. Munster een kans, die in het zijnet haar einde vond. Maar drie minuten voor het einde toen v. d. Water op de rand van het strafschopgebied de bal wegsloeg en de vrije trap op het muurtje afketste, diende Steenbergen Sparta de straf toe voor zoveel tekort aan tactisch inzicht, waardoor Feijenoord de wedstrijd eigenlijk verdiend was (3-2).