(door Dick van den Polder)

ROTTERDAM, zondag. — De spelers van La Chaux de Fonds hebben zich zaterdagavond in de tweede helft van de intertotowedstrijd tegen Feijenoord bijzonder boos gemaakt op de Nederlandse leiding. De Joegoslavische rechter-stopper Milutinovic greep scheidsrechter Schalks in de kraag en rechtsachter Delay wierp de bal spinnijdig voor de voeten van de grensrechter. De reden? De heer Schalks had Feijenoord op advies van de grensrechter een doelpunt toegekend, omdat deze gezien meende te hebben, dat de bal de doellijn was gepasseerd, nadat Piet Kruiver met geweldige kracht tegen de onderkant van de lat had geschoten. Schalks zou Schalks niet zijn geweest als hij ook niet een strafschop had toegekend. Toen Harry Bild bij een poging om een sliding van Milutinnovic te ontwijken ten val kwam, stevende de Leidse arbiter met uitgestoken wijsvinger op de witte stip af, tot vreugde van een groot deel van de 13.000 toeschouwers, die de hele avond hadden zitten wachten op het moment, dat de heer Schalks zijn bijnaam van „penaltykoning" eer aan zou doen. Mede dankzij deze twee wonderlijke beslissingen behaalde Feijenoord een ruime zege: 4-1 was de score toen de spelers om tien uur het volkomen blank staande veld van Frits de Kimpe verlieten. Het pleit voor de twee ploegen dat zij er ondanks de bitter slechte weersomstandigheden toch nog een aantrekkelijke wedstrijd van hebben kunnen maken. Ook toen er in de tweede helft grote plassen op het veld stonden werd er nog goed gecombineerd. Feijenoord maakte door zijn zwakte op het middenveld als ploeg wederom geen sterke indruk, maar het had zowel in de aanval als in de verdediging verscheidene uitblinkers. In de voorhoede waren Moulijn en Bild de besten. In de verdediging speelden Kraay en Romeijn zeer sterk, maar ze werden nog overtroffen door Thijs Libregts die de Zwitserse aanvallen met een Olympische kalmte onderbrak en de bal steeds met grote precisie naar een ploeggenoot doorschoof. La Chaux de Fonds combineerde vooral in het eerste kwartier bijzonder goed. Quattropani en Zappella werkten zich drie keer goed door de Rotterdamse defensie, maar op het punt van schotvaardigheid schoten de Zwitsers in ernstige mate te kort. Bij de tegenaanvallen van Feijenoord onderscheidden zich vooral Moulijn en Bild, Moulijn door zijn dribbels, Bild door zijn schoten. Ansermet keerde een paar „kanjers" van de Zweed zeer bekwaam, maar in de 37e minuut maakte hij een ernstige fout, door bij een hoge voorzet van Romeijn zijn doel te verlaten waardoor Bild gemakkelijk kon scoren. Vuurwerk werkDEtweede helft begon met vuurvan de Feijenoord-aanval. Haak kogelde de bal tegen een Zwitsers lichaam, Bild deed hetzelfde en tenslotte joeg Kruiver de bal hard tegen de onderkant van de lat. De bal sprong het veld weer in, maar de grensrechter had gezien — hoe, begreep niemand — dat deze bij het neerstuiten achter de doellijn was geweest. Uit de strafschop scoorde Kruiver nummer drie en nadat Bertschi een geraffineerd tegendoelpunt had gemaakt werd het zeven minuten voor het einde 4-1 toen Ansermet een strak schot van Kruiver niet kon bedwingen, waardoor Guus Haak slechts voor het inschieten had. Piet Fransen was toen al met een hoofdwond naar de kleedkamer gedragen.

Piet Kruiver wordt bij een aanval in de „schaar" genomen door een Zwitserse verdediger. Links B i Id. Achter Kruiver arbiter Schalks.