Een met 2 invallers (voor v. d. Hoek, reserve voor Zwitserland en Hol, 'militaire dienst) spelend Feijenoord, heeft Zaterdagavond aan Fortuna de handen meer dan vol gehad. Vlak na de rust heeft het er zelfs geruime tijd naar uitgezien, dat de gerenommeerde Rotterdam• mers, ondanks hun onbetwist technisch overwicht, een zekere nederlaag tegemoet gingen. Dat was toen de goed op dreef zijnde Herman Peters met twee fraaie doelpunten, binnen een minuut, de 2-1 achterstand van Fortuna had veranderd in een 3-2 voorsprong.

En wanneer niet vlak daarop een misleidend fluitje uit het publiek aan v. d, Berg Jr. een vrije kans had ontnomen en scheidsrechter Roodenburg een doelpunt van rechtsbuiten Kok (de beste man uit de voorhoede) wegens „duwen" had afgekeurd, dan had het er voor de stadionbewoners donker uitgezien. Door dit alles raakte Feijenoord op slag van de kook. Het vloeiende samenspel, waarop de rood-witten voor de rust het publiek hadden vergast, werd plotseling een krampachtig pogen om het verloren terrein te heroveren. Pas toen de handige den Bleijker aan midvoor Meerman een niet te missen kans had geboden en Feijenoord verder dank zij — overigens de geheel onvrijwillige — hulp van doelman van Deventer en rechtshalf A. Verburgh weer tot 3—5 waren gekomen, hervonden de Rotterdammers hun cadans. Maar door de knieën is Fortuna geen moment gegaan. Ook niet toen de weergaloos handige en schotvaardige de Bruijn in de 23e en 24e minuut van de eerste helft met twee machtige schoten Feijenoord een schijnbaar veilige voorsprong had bezorgd. De Vlaardingers bleven vechten voor wat ze waard waren en met doelpunten door A. Verburgh — na een gedeeltelijk afgeslagen corner op het Feijenoord-doel — gescoord, was een goede beloning voor hun moedig en doortastend spel. Na de rust hebben beide doelverdedigers meerdere malen de handen flink uit de mouwen moeten steken, waarbij bleek, dat niet alleen v. d. Bijl (overigens bekend genoeg) maar ook v. Deventer, volkomen voor hun taak berekend waren. Enige zeer goede voorzetten van den Bleijker werden door v. Deventer fraai uit de lucht geplukt. Een ver en hard schot van linkshalf Broeders stompte hij resoluut uit zijn doel, waardoor hem de mistrap, welke tot het 4e doelpunt leidde, gaarne wordt vergeven. Van der Bijl verrichtte de safe van de avond toen hij een magnifieke omhaal van Peters met een fantastische sprong uit de bovenhoek graaide. Uitgesproken zwakke plekken waren er in dit Fortuna-elftal niet, al speelden linksbuiten v. d. Berg Sr. en v. d. Waal iets onder hun gewone vorm, waarbij v. d. Waal zich hoedde voor al te egoïstisch spel. Rechtshalf A. Verburgh speelde vooral na de rust een prima partij. Van Berkel had het tegen den Bleijker heel wat moeilijker dan P. Verburgh tegen Mijnsbergen, maar kweet zich toch uitstekend van zijn taak. De jonge van Wolferen is een speler met een goede belofte voor de toekomst. Bij Feijenoord was de Bruyn in,de voorhoede de grote man. Ex-internationaal van Steenbergen viel weinig op. Van Kerkum en 80l zijn twee zeer solide en betrouwbare backs en overigens lijkt dit Feijenoord ons — mits het zijn productiviteit op peil weet te houden hard op weg een flink stuk van zijn „oude roem" te herstellen. Tijdens de rust bood de heer Dulfer, bij afwezigheid van de voorzitter van de V.8.L.0., de heer Pleijsier, met een geestig speechje aan Fortuna de V.8.L.0.-vlag aan. Feijenoord verscheen in de volgende opstelling: v. d. Bijl van Kerkum v. d. Korput 80l Steenbergen Broeders Van Woerden De Bruyn Den Bleijker Meerman Mijnsbergen