!WiNNIPEG, April '86. r * voor eene stad, die in 1871 slechts Pu uit een fort aan de Hudson en f bouten hutten en die nu, zonder Porsteden, 25,000 inwoners telt, met P°otdstraat, waarop geheel Canada pen is. Zooals de Marseiller van zijn fc \? spreekt — waarvan ik de groot- Kt> j reu zeggen moet aannemen — f de Winnipegger met trots van zijn reet,^ eene straat die bij de 2 Eng. , lang is ca even breed als de Sarphati' ® -Amsterdam. Sinds verleden voor- Pa e straat met houtblokken geplaveid, . j*r geen weelde, daar vroeger bij het -•m sneemv de hoofdstraat in een "lodder- en kleipoel veranderde, waar J«gea tot de as inzonken en dikwijls is alles voor den Winnipegtifl vindt er al de „bars", de restau( en hotels, de banken, bureaux en ,n> de magazijnen en winkels, en ïrdatation* Het is zijn boulevard en zijn - straat, waar hij, na kantoortijd, dat is d^r' "aneert; verder gebruikt hij het als *?> onophoudelijk 's zomers „bug■ --chte wagentjes, en's winters sleden ®n*draf op en af gereden worden. Het ' Dron van vermaak en belangsteloor de geheele bevolking, die allen . meer liefhebbers en kenners van ayers zijn. Mooi is de manier van st ff Paarden niet, daar zij door raften opzet alle met den neus ■?• "wind gaan; wat snelheid echter ' » stelt zelfs een aapje onze beste *Bes in de schaduw. Vooral 's winters de op en neer hollende sleden aardige stoffeering van de straat, alle voertuigen, de tramweg incluis, 'Jen gaan. -^eenadeling, die de nieuwe prairiedie niet van mooie omstreken 0* is, als een Westersch plaatsje beschouwen, zou in zeer gename verwikkelingen met de bekomen, die even trotsch op stad zijn, alsof zij er reeds sinds si °P geslacht gewoond hebben, chouwen hun stad als de meest voort-7^ e-Q krachtigste in Canada en sprei?et ?et minachting van de effete cast. «aad vloeit de plaats over van jong achtig leven, niet alleen op het gebied a-*er_, maar op ieder ander terrein, groot deel der bevolking bestaat uit /eden van de oostelijke steden en uit die de nationale spelen van banden hier overgebracht hebben groote volkomenheid uitoefenen. gers zijn naast jagen en visschen veld- en water-sports in &aiig, maar de winter behoort den j |an Canada. Velen er van zijn oorsprong en werden de oude Fransche „habitants" van Sneeuwschoenloopen, ? een practisch nut heeft, toboggan"'acrosse" en „curling" zijn de voor..*' Het glijden in een toboggan is , ac als bij ons 't glijden op een p van een heuvel, met dit onder> dat het bij ons alleen door jon.cii dan nog alleen door de kleinen, uitgeoefend, en hier heeren en er aan deelnamen en er clubs ,°rmen. De toboggan is een lange, un-rine plank, aan 't vooreinde omge* Daarop nemen heeren en dames n getal van vier plaats, met de n gekruist of langs den voorman, -«eslagen. De baan is een natuurlijke d> of» zooals hier meestal, ten groote ■uiahge, akelig stijle, houten stellage rivier, waar men met een trap van en opkiimt_ Men stoot af, en vóór men 'e«ifm heeft, stuift de toboggan pijl-11 GUO meter over het vlakke ijs. De .^an stuurt de slee, iets wat eenige „?£ vereischt, wil men 't ding niet den er op iaten kantelen en in de w rollen. Het gevoel, als men voor 'ste maal de baan afgaat, is meer d dan aangenaam en het beste <ulVlrgelijk€*n met het neergaan op een Hé?mcl of wilbe^ Blieeuwschoenloopen zal u meer groot. -Z^n' °- a* uit illustraties van '* ?Bcarnaval, dat verleden jaar in Bescl-i . gehouden werd. Beide spelen "^Ue-n U in Passende costumes, uit | gelju!1 dekens gemaakt, meest wit mot <li6 -. De Canadeesche meisjes, Slet! kend zijn door haar bekoorlijkheden te-^ er allerliefst uit met een frissche kleur eMn kge der opwekkende koude lucht breji1 hun lange blanket-costumes met ge' muts en s*ïerP van daarbij passende ' He mannen zijn in denzelfden stijl gekleed; hun dekenj as is kort met korte broek en gekleurde kousen. Het schoeisel, Mat hierbij hoort, is de „mocassin", uit zeemleder gemaakt en ongetwijfeld het beste bekleedsel voor voeten in den winter.

Dezen winter gaf St. Paul, de bloeiende metropolis van het Amerikaansche Westen, een ijsfeest; daar echter winterspelen daar nagenoeg onbekend waren, werd informatie ingewonnen bij de Winnipegclubs, die uitgenoodigd werden officieel het feest met hun tegenwoordigheid op te luisteren. Kenschetsend voor het Amerikaansch karakter was, dat zoodra 't plan: een ijspaleis te bouwen en een winter-carnaval te geven, bekend werd, de St. Paulieten, die nooit aan sneeuwschoen of toboggan gedacht hadden, noch minder aan dekenkostuum, bij duizenden zich de nieuwe kleeding en verdere attributen aanschaften en er deftig mee rondmarcheerden over pleinen en straten. Meer wisten ze echter niet te doen, en de Winnipeggers moesten komen om hun te leeren ze te gebruiken. De leden der St. George-sneeuwschoenclub van Winnipeg waren de helden van het St. Paulsche ij sf eest. Na de Yankees getoond te hebben, wat wintersport was, gaven ze op een groote voorstelling hunne clubliederen en hun clubdans ten beste, waarbij ook de „bormcer", d. i. het inwijdingsmarteltuig vertoond en gebruikt werd op de hooge autoriteiten van St. Paul. De „bormcer" is een groot zeil, waarmede de nieuweling eenige keeren de lucht ingegooid wordt, meer tot vermaak van de toeschouwers dan van den patiënt.

Voor dansen, waaraan in dit land veel gedaan wordt, was dezen winter weer dikwijls gelegenheid door publieke bals ten voordeele van een of andere liefdadige of nationale vereeniging. leder, die een rok of bal japon -en een paar dollars rijk is, kan er zich uitstekend amuseeren, daar alle standen er verschenen en geen zich te voornaam acht om zulk een bal bij te wonen. In de quadrilles en lanciers wordt een alleraardigste afwisseling gebracht door de Highland- Schottische, door de Schotten gedanst, en door de Red River Jig, een oorspronkelijke Half breed dans, die hier in Winnipeg thuis behoort.

Door de geïsoleerde positie van Winnipeg bereiken opera- en concerttroepen de stad slechts zelden. In die behoefte wordt echter zeer goed voorzien door een liefhebberijopera-vereeniging, waartoe de beste muzikale en theatrale krachten van de plaats behooren, en het is verbazend hoeveel talent deze jonge stad herbergt. De vereeniging gaf dezen winter weer eenige operetten, o. a. de „Mikado" van Sullivan, de laatste „craye" op dit gebied in Amerika. Zij vertoonden het op eene wijze, die geroutineerden speelsters en spelers geen oneer zou gedaan hebben.

Families uit Europa, die zich hier neerzetten, vooral de minder gefortuneerden, hebben veel aan- en af te wennen. Bediening is slecht, moeielijk te krijgen en duur, zoodat veel van 't huiswerk op de dames valt en de heer des huizes zich vernederen moet de deur te openen, zijn boodschappen zelf te doen en soms zelfs hout en kolen met eigen handen aan te dragen, wat een gezonde afwisseling blijkt te zijn. Als men over zulke kleine misères kan heenstappen, is echter het vrij e en ongedwongen leven hoogst aangenaam, al is het ook, zooals eene Hollandsche dame zich tegenover mij beklaagde „niets Hollandsch". Canadees.