TOT het vaste répertoire van operéttegezelschappen behoort ongetwijfeld Franz Léhars operette „De Graaf van Luxemburg", die met zün overbekende melodieën steeds weer inslaat bij het publiek. Zo nas het ook met de uitvoering, die „De Operette Spelers" Zaterdagavond in Kras gaven, De vereniging „DOS", die een zekere reputatie heeft op te houden, heeft het er met deze operette zeker niet slecht afgebracht. Over het algemeen werd er zeer vlot gespeeld en gezongen, zowel door de afzonderlijke spelers als door het koor, waarbij de uitvoerenden menig open doekje in ontvangst konden nemen. Indien we even nader Ingaan op het spel ven fl» afzonderlijke spelers, dan moéten we alh reerst noemen de h«er Jo Klijn. in de rol van René, de graaf van Luxemburg. Spel en houding waren vlot en ongedwongen, terwijl hij over een fris stemgeluid beschikt. ZUn peelster, mevr. Driehuis—Out. gaf een goede vertolking van de rol van Angèle; naar onze mening, zou het misschien beter zi.in geveest, tegenover de jeugdige verschijning van graaf René een jongere tegenspeelsier te plaatsen, of, wat logischer zou zijn ': voor René een iets oudere vertolker. Van de ~nij"ro!len moet zeker in de eerste plaats worden vermeld het frisse, volkomen onbedwongen en charmante spel van Ans Maas—Jansen en haar tegenspeler Lou Wertwijn. in de rollen van resp. het schildersmodel Juliette en de kunstschilder Brissard. Vorst Basil werd op ze-r geestige wiize gespeeld dnor de heer Driehuis, clie met zijn vertolking van de door jicht geplaagde, ver'i'fde „oude gek" groot succes oogstte. De uitvoering stond onder de muzikale leiding van de heer Karel Meng"ll-erf., die orkest en koor goed in de hand had. Een -vanklank bij het orkest was echter de tüdens de balletscène duidelijk merkbare ontstemming bij rl» violen. Deze en andere kleine onvolkomenheden v.-aren evenwel slechta kleine smetjes op een over het geheel genomen goede uitvoering.