Jubileum-operette en nog iets

'yONDAGAVOND was een van Dagwachts mannen de gast van „De Ope- M-i rette Spelers", die ter gelegenheid van hun JfO-jarig bestaan in de op het ogenblik (wegens verbouwing) bar ongezellige zaal van Krasnapolsky een gezellige en uitmuntende uitvoering gaven van Offenbachs „Dochter — daarover wiïten u>e het nu niet van de tamboer-majoor". hebben.

Wij hebben „DOS" in de achter ons liggende jaren leren kennen als een van de beste operetteverenigingen, die steeds met 'welverzorgde uitvoeringen voor de dag kwam. Voor deze jubileum-operette hadden de DOSsianen kennelijk dubbel hun best gedaan: het was in één woord: af. Opvallend was vooral het prima koorwerk (met 'n verheugend goede mannenbezetting) en trouwens de zang in het algemeen, dus ook van de solisten, was voor deze amateurs uitstekend. Menig open doekje moesten solisten als Els Bolkestein (Stella), Coby Koomen (Claudine), Ans Muller (als invalster voor de rol van hertogin Della Volta), Han Kleinsma (de tamboer-majoor), Jo Klijn (luitenant Robert) en Piet Verlaan (Griolet) in ontvangst nemen. Grote waardering viel Wim Klijn ten deel voor z.jn prachtige spel als hertog Della Volta, welke waardering hij overigens moest delen met zijn medespelenden, onder wie in het bijzonder de geroutineerde Han Kleinsma. Ook voor de regie niets dan lof. Slechts één ding: Was het wel juist om de „ondergedoken" luitenant en marketentster in vol ornaat zo argeloos de gelagkamer te laten binnenstappen ? Nogal onvoorzichtig ƒ Maar goed, het is (vanzelfsprekend) allemaal goed afgelopen, hij krijgt haar, zij krijgt hem en allen leefden nog lang en gelukkig. Wij hopen niet alleen, doch wij zijn er van overtugd, dat „De Operette- Spelers" ook „nog lang en gelukkig" zullen leven; van deze levensvatbaarheid heeft de uitvoering van deze moeilijke, doch mooie operette wel ondubbelzinnig olijk gegeven. 'En laten we daarbij niet vergeten dirigent Karel Mengelberg de pluim op de hoed te steken die hij verdient voor de wijze waarop hij spelers en orkest heeft geleid. Dat de uitvoering nogal laat afgelopen was en dat er met het oog daarop mogelijk iets gekort had kunnen worden — al was het dan /maar op de lengte van de pauzes gebeurd Belangrijker lijkt het ons even in te gaan op de woorden van voorzitter M. van Meegen, die, in antwoord op de vraag van een journalist om „anecdotes" uit het 40-jarige verenigingsleven van DOS. de pers verzocht liever in het algemeen meer aandacht te willen wijden aan het goede werk dat de operetteverenigingen op cultureel terrein doen en daarbij op hun moeilijkheden te wijzen. Een uitstekende gedachte, die wij niet anders kunnen dan van harte onderschrijven, zoals wü al vaker op dit onderwerp in onze krant zijn ingegaan. De pers kan een grote steun zijn voor dergelijke verenigingen (waarbij wij ook willen rekenen de amateur-toneel-, muziek- en zangverenigingen), doch van minstens even groot belang lijkt ons de samenwerking yan de betrokken verenigingen zelf. om. in gesloten eendracht optredend, te bereiken, dat voor het werk van deze verenigingen de gunstigste omstandigheden kunnen worden geschapen. Men krijgt nu eenmaal niets cadeau. Hoe denken de verenigingsbestuurders daar over?