(Van onzen Sportredacteur). De achter den rug zijnde wedstrüden hebben wel reeds uitgemaakt, dat de hoofdstrijd om het landskampioenschap zal gaan tusschen ADO en Feyenoord, de beide Westelijke kampioensclubs. Dit is voor ons aanleiding geweest om gisteren de eerste onderlinge ontmoeting tusschen deze beide ploegen, te Den Haag gespeeld, bil te wonen. Te meer, omdat we dan eens gelegenheid zouden krijgen ons een indruk te vormen van de Westelijke suprematie. Nu, wat dit laatste Üetreft, hebben we het blijkbaar niet getroffen. In elk geval, de wedstrijd heeft ons teleurgesteld. Èn door het spel van ADO en door dat van Feyenoord'. De Rotterdammers hebben we ook to Heerenveen zien spelen, waarbij we hebben opgemerkt, dat hun toen zoo sluitende spel mede ontplooid kon worden door den onvoldoenden ploegweerstand van de Friezen. Welnu, ADO heeft dat anders gedaan, en het gevolg is geweest, dat Feyenoord in de eerste helft al zeer matig was. Voor een belangrük deel ook eigen schuld, om. dat ze haar combinatie te kort hield. ; Men kent dit traditioneele optreden . der Rotterdamsche ploeg. Met kleine i rukjes wordt het leder van man tot . man geplaatst — waarbü de midden. linie toonaangevend is — doch vrij■ wel steeds in de breedte. Zoo was hèt ! ook gisteren weer, maar slordig, , zoodat het combinatiespel tal van i aangrijpingspunten inhield voor de i tegenpartij. ADO heeft daarvan ruim■ schoots geprofiteerd en is in de eerste : helft meester van het middenveld : geweest. Speciaal rechtshalf Tap . Bleek een overheerschende figuur ; tegenover den Rotterdamschen linksbuiten Linssen. Daarentegen hadden de Feyenoord-kanthalfs Paauwe en De Vroet de grootste moeite met de Haagsche vleugelspelers Neuteboom en Vreken. Die duels waren vóór ons nog de meest interessante deelen van dit treffen. Alsmede de wüze waarop ADO tot succes trachtte te komen, □Fc Hagenaars speelden n.l. to de eerste helft een beduidend beter wedstrüdspel dan Feyenoord: open, wilskrachtig, in flink tempo en in de lengte. Dit heeft tot tal van kansen geleid, maar, en nu komen we aan de groote zwakte bü de thuisclub, de voorlinie benutte ze niet. Met alle respect voor de krachtige Feyenoordverdediging en het prachtige werk van doelman Vlietstra, resultaat had voor de Hagenaars moeten komen, indien er ook maar een deel der voorlinie de schiet-techniek beter meester ware geweest. Zelden hebben we zoo onoordeelkundige voetstanden gezien als bij het Haagsche binnentrio. Succes bleef dus uit, ondanks ook de vele haarscherp genomen hoekschoppen van linksbuiten Neuteboom. Intusschen kop Feyenoord ternauwernood tot kansen komen. De verdediging Jong—Choufour — en dan vooral laatstgenoemde — was daardoor te veel superieur aan den Rotterdamschen aanval. De Haagsche doelman heeft dan ook een gemakkelijke eerste helft gehad, Drukker kreeg hij het echter na de pauze. Toen toch begon Feyenoord in wat hooger tempo, de middenlinie troK wat meer naar .voren, staakte het korte spel en dit alles, gevoegd bü het feit, dat de Rotterdammers resoluter optraden tegen het physieke overwicht der Hagenaars, maakte, dat de bordjes wat verhangen werden. Aanvankelijk nog wat schuchter, doordat het plaatsen bü de Rotterdammers iets te slordig was, maar allengs meer gedegen werden de aanvallen der gasten. Toen kreeg ADO er minder vat op en moest meer op lijfsbehoud bedacht zün dan tevoren Het Haagsche ploegspel werd daardoor minder hecht. Het werd een open strüd, waarin de Rotterdamsche kanhalfs een steeds meer domineerende rol gingen spelen. De kansen kwamen toen ook voor Feyenoord, maar ook haar voorlinie bleek te zwak. Tot 3 minuten voor het einde bleef het o—o, doch toen kwam een kalm rollertje van linksbinnen Wilhelm de Haagsche illusies een leelijke klap toedienen. Het werd o—l. Direct daarna evenwel kon Eversteyn uit een voor«et van Vreken geluk maken, zoodat het toch nog een gelijk spel werd (1—1), een resultaat, welke de verhouding uitstekend weergeeft, al was het alleen reeds door de volkomen improductiviteit van beide voorlinies. Overigens hebben de ploegen in het veld een -periode van spelmeerderheid gehad. Zonder daarbü tot groote hoogte te komen. Ook het laatste en beste deel van deze ontmoeting heeft althans aan onze verwachtingen niet kunnen beantwoorden zoodat we, bij het verlaten van het volle ADO-terrein, niet het overtuigende bewijs van de Westelijke meerderheid hebben gezien, zooals die naar voren is gekomen in de wedstrijden Noord—West te Groningen en OosWWest te Nijmegen. In den anderen wedstrijd, Enschedé— Willem 11, zal wel niemand in de rust hebben gedacht, dat de Tilburgsche club de overwinning zou behalen. Enschedé had toen n.l. een 2—o voorsprong en het zag er niet naar uit, dat de voorhoede van Willem II dien achterstand zou weten in te loopen. Het voorhoedespel van de bezoekers was namelijk, evenmin als dat der thuisclub, van büzonder gehalte geweest. De eerste helft had zeer matig spel van beide ploegen te zien gegeven. Veel krachtsverschil was er niet, maar Enschedé was tegen de rust iets sterker geweest en had bovendien nog het geluk op haar hand. Het werd I—o, toen linksbuiten Gerritsen een door Nagels genomen vrijen schop benutte en kort daarop werkte Wiecherink een voorzet van Gerritsen in het net (2—o). In de tweede helft heeft Enschedé buitengewoon slecht en zonder eenigen geestdrift gespeeld. De verdediging, anders het sterkste deel van de Oostelijke kampioensploeg, was de kluts geheel kwijt en had zooveel zwakke momenten, dat Willem II gemakkelijk den achterstand in een voorsprong kon omzetten. Al spoedig had rechtsbinnen Aerts succes (2—l) en binnen het kwartier was het 2—2, toen midvoor Engel — die van de rechtsbuitenplaats gehaald was — na missen van de Enschedesche verdediging, inschoot. Hierna kreeg Willem II nog vele kansen, waarvan er een door linksbuiten Schlangen werd benut 2—3. De stand is thans: Feyenoord 4/2 2 0 6 4—2 Heerenveen 4 2 0 2 4 12-^ll ADO 2 110 3 4—2 Enschedé 4 112 3 B—7 Willem II 4 10 3 2 7—13 'Zondag moet Heerenveen tegen Feyenoord, welke wedstrijd echter to het Stadion van Ajax te Amsterdam gespeeld zal worden.